Hoe klonken de muzikale afsplitsingen van At the Drive-In ook alweer?

01/04/16 om 14:26 - Bijgewerkt om 13:54

Met 'Relationship Of Command' (2000) verloste At the Drive-In ons uit de wurggreep van de late nineties post-grunge en nu-metal. Zijn furieuze uithalen en schizofrene songs pompten het nieuwe millennium weer barstensvol muzikale energie. Vijftien jaar nadat de band plots in The Mars Volta en Sparta uiteenviel, is de creatieve onenigheid (opnieuw) bijgelegd en speelt At the Drive-In in een uitverkochte AB. Maar hoe klonken die muzikale spin-offs ook alweer?

Hoe klonken de muzikale afsplitsingen van At the Drive-In ook alweer?

© Shane Hirschman - Lollapalooza 2012

Het ding met cultbands is dat ze vaak méér zijn dan de som der delen. Om vaak onduidelijke redenen valt alles éven op zijn plaats en schiet de populariteit van een groep pijlsnel de hoogte in. Het is een eer die ook de mannen van At the Drive-In te beurt viel, toen ze het in 2000 op enkele maanden tijd van weelderige weirdos tot redders van de rockmuziek schopten. Maar in tegenstelling tot andere bands die op hun hoogtepunt uiteenvallen in een verzameling roemloze solo- en zijprojecten, wist elke afscheuring van At the Drive-In steeds opnieuw te bekoren. Vijf voorbeelden.

De Facto (1998 - 2003)

De Facto begon in 1998 als de jamband van Cedric Bixler, Omar Rodriguez en Jim Wards neef Jeremy (aan wie The Mars Volta na zijn dood in 2003 'Frances the Mute' opdroeg). Samen maakten ze instrumentale dub-reggea met een zuiders en jazzy kantje. De kernsplitsing van ATDI begon volgens velen bij deze experimentele jamsessies, omdat Omar hier zijn liefde voor latin en salsa kwijt kon, iets waar ze bij ATDI geen oren naar hadden. In De Facto werden zo de ecclectische fundamenten van The Mars Volta gelegd. Vooral zijn debuut 'Megaton Shotblast' (2001) geldt als een hoogtepunt in post-ATDI-tijden.

Sparta (2001 - 2010 )

Toen ATDI splitte, besloten Tony Hajjar (drums) en Paul Hinojos (bas) een andere band te beginnen. Samen met de oprichter van ATDI Jim Ward richtten ze daarom Sparta op, dat qua sound heel schatplichtig was aan hun vorige uitspattingen. Aanvankelijk maakte dat het hen aartsmoeilijk om uit de schaduw van hun verleden te geraken, maar na het toegankelijke debuut 'Wiretap Scars' (2002) groeide Sparta uit tot een veelgevraagde support. Niet veel na opvolger 'Porcelain' (2004) trok Hinojos naar The Mars Volta en nam Keeley Davis - hij vervangt nu Jim Ward tijdens de ATDI-reünie - zijn plaats in. Sinds 2010 staat Sparta op pauze.

The Mars Volta (2001 - 2012)

Terwijl het ene deel Sparta startte, begon de rest het experimentele The Mars Volta. Al bij zijn episch debuut 'De-Loused in the Commatorium' (2003) toonde TMV wat het in huis had: uitzinnige, lang uitgesponnen arrangementen die van zalvend naar snijdend gaan in één seconde. Ook John Frusciante en Flea van Red Hot Chili Peppers waren onder de indruk. Niet alleen hielpen ze een handje op enkele TMV's albums, ook namen ze de band mee als voorprogramma op hun RHCP-tournee in 2003. Vooral zijn tweede plaat 'Frances the Mute' (2005) klinkt even van't padje als fenomenaal.

Omar Rodriguez Lopez Group (2005 - 2012)

Toen Omar Rodriguez in 2005 naar Amsterdam verhuisde, was hij zo onder de indruk van de stad dat hij prompt aan een Amsterdam Series begon. Op zijn solodebuut staan daarom Nederlandstalige tracks met klinkende titels als 'Regenbogen Stelen Van Prostituees' en 'Spookrijden Op Het Fietspad'. Wie denkt dat deze songtitels absurd klinken, heeft de experimentele jazz fusion op het prachtige 'Omar Rodriguez' (2005) nog niet gehoord. Samen met drie andere leden van The Mars Volta brengt Omar Rodriguez zijn muziek live als hij tijd en zin heeft. Momenteel heeft hij andere verplichtingen.

Antemasque (2014 - heden)

Nadat Cedric Bixler The Mars Volta had afgeblazen omdat fellow bandmates Omar Rodriguez en Deantoni Parks met artrock-outfit Bosnian Rainbows waren begonnen, duurde het even voordat de plooien werden gladgestreken. In 2014 kwam het duo, met de hulp van Flea en Travis Barker, met de nieuwe groep Antemasque op de proppen. In het overweldigend debuut dat volgde en de rechttoe-rechtaan sound die ze ook live lieten horen, zagen velen de terugkeer van de verloren ATDI-zonen. Veel zaten ze er niet naast.

Zelf omschreef Bixler Antemasque immers als volgt: 'The Mars Volta and At the Drive-In had a baby, and it's called Antemasque.' Zijn vader hadden we al ontmoet, nu de moeder nog. Er wordt gezegd dat ze enorm veel pit en een opvliegend karakter heeft.

HET DNA VAN ATDI

De geschiedenis van een band die creatieve onenigheid in het DNA heeft zitten.

Van hell hole tot holy shit

Toen At the Drive-In in 1993 het levenslicht zag in het explosieve, door drugs geterroriseerde El Paso aan de Texaans-Mexicaanse grens, verwachtte niemand dat er uit dat hell hole ooit iets goeds zou voortkomen. Dat was buiten Cedric Bixler-Zavala, Jim Ward en Omar Rodriguez-Lopez gerekend, die hun onderlinge spanningen kanaliseerden in energieke post-hardcore. Op hun typische, onvermoeide manier goten ze hun frustraties in orkaanachtige sets die hen in Texas en daarbuiten snel een enthousiaste schare fans opleverden.

Omdat creatieve onenigheid in het DNA van de band zit, hing het voortbestaan van ATDI al voor de release van zijn woeste debuut 'Acrobatic Tenement' (1996) aan een zijden draadje (Omar Rodriguez moest zijn plaatsje achter de bas afstaan voordat de groep verder kon). Dat juist die spanningen de succesformule van At the Drive-In vormen, is dan ook lang niet zo'n gek idee. Zonder de wrijving tussen de uitzinnige zanger Cedric Bixler, de virtuoze Rodriguez-Lopez en de trouwe tweede Jim Ward waarschijnlijk geen grensverleggende langspelers als 'In/Casino/Out' (1998) en 'Relationship Of Command' (2000).

Overspel

Door dit ontvlambaar karakter van At the Drive-In kwam de split van de band vlak na de grote doorbraak niet helemaal onverwacht. Rodriguez en Bixler pleegden immers al eerder overspel door in 1998 een nieuwe band te beginnen. Net zoals in een relatie is van twee walletjes eten vaak heiligschennis als je al in een groep speelt. Zo tweette Bixler later naar aanleiding van Rodriguez' nieuwste muziekproject Bosnian Rainbows: 'Wordt er van mij verwacht om een ruimdenkende huisvrouw te zijn die het oké vindt om haar partner te zien neuken met andere bands?' Niet veel later werd The Mars Volta opgedoekt.

Dat At the Drive-In na vijftien jaar voor een tweede keer - in 2012 deed het ook al een kleine reünie - samenkomt, is ook niet zo verrassend. Sinds de bandleden in 2001 wegens creatieve verschillen elk hun eigen weg gingen, groeiden ze met elk project dat volgde opnieuw naar elkaar toe. ATDI's 'station was always operational.'

At the Drive-In speelt op 1/4 in een uitverkochte AB. Alle info: abconcerts.be.

Johannes De Breuker

Onze partners