Tom Petty

Op Canvas kunt u van tijd tot tijd een aflevering van de documentairereeks Classic Albums meepikken. Tenzij er voetbal is natuurlijk. Of wielrennen. Of petanque. We hebben het even in ons archief nagekeken en vooralsnog toonde Canvas meer interesse in voornoemde sporten dan in de uitzending over Damn the Torpedoes, het derde album van Tom Petty and the Heartbreakers. Nu zijn Petty en de zijnen altijd al een pak populairder geweest in de VS dan in Europa, en zijn er op het einde van de jaren 70 klassiekere albums gemaakt dan Damn the Torpedoes – om er maar een te noemen: Rumours van Fleetwood Mac. In al zijn eenvoud blijft het album echter ook vandaag netjes overeind, met klassieke rockdeuntjes als Refugee en Here Comes the Girl.

Zoals in nagenoeg elke aflevering van Classic Albums doet de band – instrumenten bij de hand – zelf het verhaal van de opnames. In de regel ligt de klemtoon op de muziek, maar in het geval van Damn the Torpedoes was er eveneens een externe factor die stevig zijn stempel op het album heeft gedrukt: de strubbelingen tussen de band en MCA, de platenmaatschappij die hun label Shelter had overgenomen. Dat laatste was zeer tegen de zin van Petty, die zijn onafhankelijkheid wilde behouden en – letterlijk – zijn laatste cent uitgaf aan advocaten om onder zijn contract uit te komen. Nadat hij zichzelf failliet had laten verklaren, bond MCA alsnog in: Damn the Torpedoes kwam uit op dochterlabel Backstreet en stond zeven weken lang op twee in de charts, na The Wall van Pink Floyd. Petty was op slag weer rijk, door de gedrevenheid waarmee hij de juridische veldslag in de studio van zich kon afschrijven.

Ben Van Alboom