Deze band is koud, dansbaar en Belgisch: 'Een bassist moet niet té veel willen doen'

18/09/17 om 09:41 - Bijgewerkt om 09:35

Op de grens tussen zomer en najaar vinden we de nieuwe ep van Belgische indiebelofte Tin Fingers. Een babbel over Pitchfork, synthesizers en wandelen met een kater: 'Ik mag van mijn mama niet kwaad zijn op de Humo.'

Eén cassette, Rooms on Rooms, en één verse ep, No Hero. Dat is de balans na vijf jaar Tin Fingers, de Antwerpse indiepopband rond Felix Machtelinckx. Wie de geschiedenis van de band kent, weet hoe dat komt: ze is niet snel tevreden. Tin Fingers 1.0 was een pure folkgroep, de tweede incarnatie was het Vlaamse antwoord op The War on Drugs. Vandaag maakt de band dansbare, onderkoelde indiepop met een vintagevibe en is er van de vorige versies geen spoor meer. 'Onze vorige songs hebben we van YouTube gehaald', zegt Machtelinckx. 'Nu heeft iemand die de band ontdekt, meteen een helder beeld.'
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners