De schier onvindbare soloalbums van Lee Hazlewood en onze drie andere reissues van de week

18/12/15 om 15:10 - Bijgewerkt om 15:40

Bron: Knack Focus

Speciaal voor eindejaar niks dan reissues deze week in onze poprubriek, met de in gandioze orkestraties gewikkelde weemoed van Lee Hazlewood, de elastische jazzrock en fusion van Koen - broer van Kris - De Bruyne, de anthologie van het Noord-Ierse sixtiescombo Them en een van de vergetelheid gered pareltje van soulzangeres Gloria Ann Taylor.

De schier onvindbare soloalbums van Lee Hazlewood en onze drie andere reissues van de week

Lee Hazlewood © gf

Lee Hazlewood - The Very Special World of Lee Hazlewood (****) / Lee Hazlewoodism: Its Cause and Cure (***) / Something Special (**)

'In the beginning there was nothing, but it was kinda fun to watch nothing grow', bromde Lee Hazlewood op Requiem for an Almost Lady, een van zijn schier onvindbare soloalbums, uit 1971. Light in The Attic zet 's mans groeischeuten onder het broedlicht.

Hij schonk Nancy Sinatra het onsterfelijke These Boots Are Made for Walking, bedacht de twang waarmee gitarist Duane Eddy instrumentale hits als Rebel Rouser scoorde, schoof Gram Parsons zijn eerste platencontract onder de neus en werkte samen met Dean Martin en ol' blue eyes himself. Maar de soloplaten van Lee Hazlewood die tussen 1963 en 2006 (!) uitkwamen, scheerden bepaald geen hoge toppen. Zelfs in de tweedehandszaak zijn ze moeilijk te vinden. In het vakje country én tussen de crooners, onder psychedelica of bij de bubblegum.

De schier onvindbare soloalbums van Lee Hazlewood en onze drie andere reissues van de week

Hazlewood was een space cowboy: te vierkant voor de hippies, te freaky voor de goegemeente. Serge Gainsbourg, ook zo'n geval apart, had Jane Birkin, Hazlewoods favoriete nimf heet Nancy. Op The Very Special World of (1966) spelen ze de schone en het beest tijdens de melancholische break-up-song Sand. In grandioze orkestraties gewikkelde weemoed is een van Hazlewoods grote sterktes. Richard Hawley rekent hem niet voor niks bij de allergrootsten - zie Your Sweet Love en My Autumn's Done Come. Een andere bewonderaar is Nick Cave, vooral wegens de tussen bittere ironie en kurkdroge humor schipperende kijk op liefde, lust en de donkere, onrustige ziel van snorrenmans. 'She saw me messin' with a girl named Sue/ And baby can't do what Sue can do', proclameert Hazlewood tijdens My Baby Cried All Night Long, countryblues zoals Ennio Morricone die zou bedenken.

Hazlewood noemde zijn drie albums voor MGM 'de ideale gelegenheid om dure demo's op te nemen'. Op Lee Hazlewoodism (1967) verteert de studiorat hun budget met Spaanse gitaren, yé-yé, jinglejanglepop à la The Byrds, en in droefgeestig parlando vertelde indianenverhalen zoals The Night en I Am a Part. In After Six krijgt de lounge lizard vrij spel: 'I'll give you my shoes for a glass of booze / If you won't tell, they don't smell no better than I do, after six.'

De songs op Something Special (1968) zijn voornamelijk voortekenen voor wat komen zal: de duetplaat Nancy & Lee (1968), met het magistrale Some Velvet Morning, en Love & Other Crimes (1968), dat naast Requiem for an Almost Lady, debuutplaat Trouble Is a Lonesome Town (1963) en The Very Special World tot Lees beste werk mag gerekend worden. Yep, it is kinda fun to hear Hazlewood grow. (JB)

DOWNLOAD: Your Sweet Love / My Autumn's Done Come / After Six

Koen De Bruyne - Here Comes the Crazy Man! (****)

Met zijn Sdban-label brengt Stefaan Vandenberghe - Dr. Lektroluv voor u en ik - Belgische funk, latin, soul en jazz uit de jaren zeventig in de openbaarheid alsof het de ledenlijst van een vrijmetselaarsloge betreft: een mens staat te kijken van met hoeveel en hoe goed verborgen ze zijn. Uiteraard was dat laatste voor Koen De Bruyne (de in 1977 overleden broer van zanger-songschrijver Kris) nooit de bedoeling. Na jarenlang huurling te zijn geweest bij Johan Verminnen, Will Tura en zijn broer, hees de pianist en toetsenspeler in 1974 zijn enige solovlag. HCTCM!, opgenomen met een deel van Marc Moulins gerenommeerde jazzfunkgroep Placebo, blijkt een elastische jazzrock- en fusionplaat waarop spetterende blazers en psychedelische klavierexcursies groot genot verschaffen. (KB)

DOWNLOAD: The Silver Eye Was Brown

Them - The Complete Them 1964-1967 (****)

Compleet is deze anthologie van het Noord-Ierse sixtiescombo Them alleen maar in die zin dat ze de Van Morrison-jaren een strik ombindt, vooraleer diens vertrek de groep haar verdere bestaansreden (terecht) de nek omwrong. Een hecht vriendenkransje was het sowieso niet, onderstreept Van himself in het bijgesloten essay. 'Them was intended as a vehicle, a way for me to sing and play the blues.'

Die blues, maar ook soul en r&b, vond Van Morrison op platen van Slim Harpo, Ray Charles of Jimmy Reed. Of hij kreeg ze in demovorm aangereikt van producer-songschrijver Bert Berns: Here Comes the Night is, naast Morrisons eigen Gloria, het bekendste Them-exploot. Drie cd's, waarvan een met demo's, sessies en rariteiten: alles en meer van wat u van de jonge Keltische soulman horen moet. (KB)

DOWNLOAD: Little Girl

Gloria Ann Taylor - Love Is a Hurtin' Thing

Ergens bovenaan in ons lijstje met leukste singles van 2015: Window Shades van one-woman band US Girls. Met dank aan een slimme sample van Love Is a Hurtin' Thing, een van de vergetelheid gered pareltje van soulzangeres Gloria Ann Taylor uit 1973. Haar net iets meer dan een handvol releases, ooit in eigen beheer verschenen, is nu verzameld, en daar doet iedereen die wel eens meewiegt met Curtis Mayfield, Minnie Ripperton, late Marvin Gaye en de psychedelische uitstapjes van The Temptations zijn voordeel mee. Taylor, een in de gospelcoulissen gesterkte stem die af en toe aan Aretha Franklin doet denken, kon rekenen op de kunde van haar producer en halve trouwboek Walt Whisenhunt, een man met een gezonde appetijt voor fuzzgitaren, warme keyboardtonen en effectenknopjes. Ontdekking. (JB)

DOWNLOAD: Love Is a Hurtin' Thing

Onze partners