De muzikale poëzie van Eefje de Visser en onze drie andere albums van de week

07/01/16 om 17:15 - Bijgewerkt op 08/01/16 om 09:20

Bron: Knack Focus

Deze week onderstreept Eefje de Visser haar unieke positie in het Nederlandstalige songschrijfgild, maakt klassiek componist Max Richter met zijn Sleep-project, komt Villagers met een alternatieve anthologie vol 'torch songs' en smeedt het Spaanse meidencombo Hinds het ijzer terwijl het heet is.

De muzikale poëzie van Eefje de Visser en onze drie andere albums van de week

© gf

Eefje de Visser - Nachtlicht (****)

Schattig en calvinistisch-sober is de Utrechtse Eefje de Visser al een wijl niet meer. Met het bonte Nachtlicht onderstreept ze haar unieke positie in het Nederlandstalige songschrijfgild.

Kunst scheppen om orde te brengen in het warrige hoofd: dat is wat Eefje de Visser als artieste definieert. Al van kindsbeen af schrijft ze liedjes. Niet uit behaagzucht, laat staan uit ambitie. Liever dan haar carrière - die zich laat ijken aan de hand van debuut De koek (2011) en opvolger Het is (2013) - zo snel en zo breed mogelijk te ontplooien, hield ze lang vast aan haar deeltijdse job in de thuiszorg. Ondanks die terughoudendheid is De Visser in Nederland en Vlaanderen bezig aan een stevige opmars. Haar stijl is fris maar indringend, een combinatie van boterzachte abstractie en natuurlijke weemoed.

De muzikale poëzie van Eefje de Visser en onze drie andere albums van de week
Nachtlicht gaat op dat elan verder: muzikale poëzie waar geen opzichtige ganzenveer aan te pas komt. 'Soms kijk ik om naar de Noordzee en dan duik ik kopje-onder/ Zo het zand uit m'n haar onder water daar waar ik mezelf niet hoor.' Scheef heet het betreffende liedje, het eerste van de plaat, en het illustreert meteen het onderwatergevoel waarmee Eefje de Visser songs schrijft. Een staat van lichte onthechting is dat, maar tevens van transparantie: soms wordt de realiteit haar pas duidelijk wanneer daarin golvende vervormingen optreden.

Die realiteit lijkt op Nachtlicht een verbroken relatie te zijn. In heden, verleden of toekomst: we mogen volop raden. Want meer dan ooit drapeert De Visser haar kleine openbaringen graag over een vreemdsoortig metrum, met soms lichte betekenisverschuivingen tot gevolg. En ze drukt zich dan wel uit in eenvoudige, spontane spreektaal, vaak maakt ze haar zinnen niet af. 'Je kent hier de weg en je wijst me een slaapplek waar we de nacht.' Resultaat: songs met lange nagisting.

Als dit lijkt alsof Eefje de Visser bewust een harde noot om te kraken speelt: is niet zo. Haar al even buitengewone melodieën trekken je zo naar binnen. Voor deze derde plaat gaf ze gehoor aan de hunker naar muzikale verruiming. Het effect van zwellende synthesizers, flitsende geluidsfrequenties of dansbare ebbenhouten ritmes is in de beste gevallen koddig en stuwend. Maar als ze te plastiekerig wordt, en dat gebeurt soms, dan doet die inkleuring afbreuk aan de puurheid van de boodschap.

Blijven zoeken is wat Eefje de Visser bovenal moet doen. Ondertussen is er Nachtlicht: aanknippen maar, en kopje-onder gaan. (KB)

DOWNLOADTIPS: Mee / Wacht / Jong

Max Richter - Sleep (****)

Net toen u dacht dat u die vintage cd-shuffledeck bij het oud vuil mocht zetten, komt klassiek componist Max Richter op de proppen met een negendelige cd-box waarop zijn integrale Sleep-project gebrand staat. Het concept? Opleggen tijdens uw slaap en acht uur later wakker worden op de laatste ijle pianotonen. Op zich jammer: tenzij Scarlett Johansson of Ryan Gosling elke nacht uw dromen bevolken, kunt u maar beter wakker blijven om van dit imponerende kunstwerk te genieten. Zeker, het vergt een inspanning. Richter rekt de repetitieve composities lang uit en de herhaling kan uw oogleden zwaar maken, maar juist daarin schuilt de kracht: Richter maakt de tijd tastbaar. Wanneer dan eindelijk een kristallen sopraan uit het duister opduikt en kippenvel op uw huid tovert, beseft u hoe overschat nachtrust is. (RS)

DOWNLOADTIP: Sublunar

Villagers - Where Have You Been All My Life? (****)

Als Villagers maakte de Ierse bard Conor O'Brien al drie platen waar pers en een niet onaardig publiek menige bloemenkrans naartoe hebben gemikt. De jongste, Darling Arithmetic, ontstond grotendeels in de nachtelijke eenzaamheid van een tuinkamer. Dermate ideale kweekomstandigheden voor O'Briens torch songs dat hij dat schamele peertje ook over zijn oudere songmateriaal wilde laten schijnen. Vandaar deze alternatieve anthologie, in één dag geregistreerd in een Londense studio. En of O'Briens liedjes hem in hoofd, vingers en ziel zitten. Tussen de zuivere, akoestische, hoogstens met ijle elektronica getoonzette vertolkingen schrijden een cover van Jimmy Webbs Wichita Lineman en een eigen interpretatie van het aan Charlotte Gainsbourg geschonken Memoir naadloos mee. (KB)

DOWNLOADTIP: My Lighthouse

Hinds - Leave Me Alone (***)

Dat de twee nieuwe meidencombo's Girlpool en Chastity Belt ons het voorbije jaar verblijdden met gesmaakte langspelers, en dat Sleater-Kinney met zijn terugkeer op vele banken applaus oogstte, is ook de vier Spaanse dames van Hinds (ooit heetten ze Deers, maar die naam bleek bezet) niet ontgaan. Het ijzer smeden terwijl het heet is, hoor je ze denken op hun debuutalbum Leave Me Alone. Zal wel ironisch bedoeld zijn, die titel, want de drempel waar het kwartet zijn dozijn liedjes op een dik halfuur tijd over tilt, ligt niet bepaald hoog. Koket, charmant en met gevoel voor humor - 'I could be your baby, but I'll be your man' - flaneren ze over de boulevard waar The Breeders, The Moldy Peaches, Royal Trux en The Pastels hen voorgingen. Die laatsten verklaarden zich op Facebook trouwens prompt fan. (JB)

DOWNLOADTIP: Bamboo

Onze partners