De festivalplaten van dj Todiefor: 'Justin Bieber draaien? Dan krijg ik tomaten tegen mijn hoofd'

02/07/18 om 14:05 - Bijgewerkt op 27/06/18 om 16:35

Deejays die deze zomer aantreden op de festivals vertellen ons welke platen ze voor, tijdens en na hun set niet kunnen missen. Deze week: Todiefor, die dit jaar doorbrak met Cool Kids en op Rock Werchter speelt. 'Dankzij Skrillex ben ik beginnen te draaien.'

De festivalplaten van dj Todiefor: 'Justin Bieber draaien? Dan krijg ik tomaten tegen mijn hoofd'

Todiefor © Kevin Jordan

De dj: Brusselaar Luca Pecoraro won zieltjes met zijn trap- en dubstepremixes maar sloeg dit jaar een compleet andere weg in met het funky Cool Kids, in samenwerking met Alex Lucas en het Brusselse hiphopduo Caballero & JeanJass.

De set: Les Ardentes, donderdag 5 juli, 00.00-01.00 uur, en Rock Werchter, vrijdag 6 juli, 20.15-21.10 uur. Later deze zomer speelt hij nog op Pukkelpop en Brussels Summer Festival.

Welke artiest, welk album of welk nummer wakkerde bij jou de liefde voor het deejayen aan?

LUCA PECORARO: Het vroege werk van Skrillex, zoals Scary Monsters and Nice Sprites in 2010. In die periode zag ik hem eens een fantastische set spelen in de Brusselse club Fuse. Vier jaar lang wilde ik draaien zoals hij, dubstep en andere bass-heavy genres. Pas twee jaar geleden ben ik van stijl veranderd.


Met welke muziek warm je op in de backstage voor je set?

PECORARO: Ik volg The Magician al van in het begin van zijn carrière en ook Love Break, zijn laatste single met rapper Hamza, is weer een voltreffer. Voor mij is hij het voorbeeld van hoe ook een dj uit het kleine België de hele wereld kan laten dansen.


Heb je een vaste openingstrack?

PECORARO: Ik speel tegenwoordig bijna alleen mijn eigen nummers en start meestal met Cool Kids, maar dan in een housejasje. Mocht ik niet willen starten met een nummer van mezelf, zou ik Sandstorm van Darude er nog wel durven in te gooien.


Welk nummer heb jij in je mouw zitten om het publiek door een moeilijk moment te sleuren?

PECORARO: Ante Up van M.O.P., een instant hiphop-banger.


Maak jij in je set ruimte voor een liefdevol muzikaal momentje, een schuurschijf zoals dat dan heet?

PECORARO: (beslist) Sexual Healing van Marvin Gaye. Beter is er niet.


En voor een meezinger?

PECORARO: Af en toe speel ik Cry Me A River van Justin Timberlake, al is dat geen evident nummer om set te integreren, omdat het zo traag is. Ik heb dat opgelost door de zanglijn in een mash-up te steken. Justins nieuwere werk, zoals zijn laatste plaat Man of the Woods, vind ik wel ok, maar het zijn zeker niet zijn beste nummers.


Heb je guilty pleasures, songs die niet in je set steken, maar waar je stiekem toch graag naar luistert?

PECORARO: Ik vind de nummers van Justin Bieber geweldig catchy, maar als ik ze speel , krijg ik tomaten naar mijn hoofd gegooid, denk ik. Ik denk dat het een kwestie van leeftijd is. Zeker mensen die ouder dan 25 jaar zijn hebben het echt niet voor Bieber. De ene Justin is de andere niet, want zoals ik al zei: met Justin Timberlake kweelt íedereen mee.


En met welk nummer, of met welk soort nummer, sluit je je sets af?

PECORARO: Ik draai als laatste track meestal een eigen nummer. Beautiful, mijn song met Helen, is bijvoorbeeld erg geschikt om mensen met een blij gevoel naar huis te sturen. De house-remix van Ultimatum, de nieuwe single van Disclosure met de Ivoriaanse zangeres Fatoumata Diawara, heeft hetzelfde effect. Er zit een Afrikaanse vibe in dat nummer en het is ongelooflijk goed geproducet.

Met welke muziek rijd je huiswaarts na de set?

PECORARO: Voor in de auto heb ik een afspeellijst met alleen maar oude nummers. Queen, Michael Jackson, dat soort dingen. Daar luister ik bijna elke dag naar, omdat het de enige muziek is waarop ik kan ontspannen. Van nieuwe songs geniet ik minder, omdat ik er te veel als een producer naar luister. Ik kan me dan alleen maar afvragen hoe bijvoorbeeld de basklank in elkaar zit of hoe ik mijn pianosound zo krijg.

En hoe overleef je de volgende dag?

PECORARO:Voor de ochtend na een set mag de muziek best energiek zijn. La Loi de Murphy bijvoorbeeld, de eerste single van Angèle. Ik heb nog met haar broer (rapper Roméo Elvis, nvdr.) getoerd en ken haar een beetje, maar we hebben nog nooit echt samengewerkt. Laat maar komen, zou ik zeggen.

Onze partners