De exploten van Lou Reed in een notendop

28/10/13 om 09:26 - Bijgewerkt om 09:26

Bron: Knack Focus

De legendarische zanger Lou Reed is op 71-jarige leeftijd gestorven aan een 'lever-gerelateerde aandoening'. Kort overzicht van de carrière van het muzikale genie.

De exploten van Lou Reed in een notendop

The Velvet Underground

In 1964 richtte Lou Reed met zijn kamergenoot John Cale The Velvet Underground op. De band werd al snel opgemerkt door Andy Warhol en de popartkunstenaar stelde Reed voor om de Duitse zangeres Nico mee te laten zingen op hun debuutplaat. Alhoewel 'The Velvet Underground & Nico' een commerciële flop was, groeide het uit tot een van de belangrijkste platen uit de rockgeschiedenis.

Rolling Stone verkoos de debuutplaat van The Velvet Underground tot de 13de beste plaat aller tijden. Het muziekblad loofde de manier waarop Reed co taboe-onderwerpen als drugsmisbruik, prostitutie, homoseksualiteit en sadisme aankaartten. Brian Eno omschreef de invloed van het album als volgt: "Bijna niemand kocht 'The Velvet Underground & Nico' maar zij die het wel deden, werden geïnspireerd om zelf een band op te richten."

Voor hun tweede album 'White Light/White Heat' brak The Velvet Underground zowel met Andy Warhol als Nico. Op deze avant-gardistische tweede plaat experimenteerden de New Yorkers met hun sound maar de onderwerpen van de songs waren dezelfde: drugs, travestieten en depressie. De verkoopcijfers van het album vielen opnieuw tegen maar het werd uiteindelijk een grote inspiratiebron voor de punkbeweging.

Na 'White Light/White Heat' werkte Lou Reed John Cale uit de band onder de invloed van de nieuwe manager Steve Sesnick. The Velvet Underground bracht na het vertrek van Cale nog twee albums uit en kende kleine commerciële successen met de nummers 'Rock and Roll' en 'Sweet Jane'. Gitarist Sterling Morrison en drummer Maureen Tucker besloten dat de band zonder Cale niet meer hetzelfde was en stapten na het album 'Squeeze' uit de groep. Dit betekende meteen het einde van The Velvet Underground.

Solocarrière

Na de split van The Velvet Underground besliste Lou Reed om net als John Cale een solocarrière te beginnen. Goed voor een twintigtal studioalbums.

Het grootste commerciële succes kende Lou Reed met zijn tweede solo-album 'Transformer'. Vooral de nummers 'Perfect Day' en 'Walk on the Wild Side' gingen als zoete broodjes over de toonbank. De onderwerpen waarover Reed schreef, bleven dezelfde als die uit zijn Velvet Undergroundperiode. 'Transformer' haalde de lijst van de 500 beste albums aller tijden van Rolling Stone.

Reünie met John Cale

Toen Andy Warhol in 1987 onverwacht overleed door complicaties na een galblaasoperatie beslisten Lou Reed en John Cale om de strijdbijl te begraven en samen het album 'Songs for Drella' uit te brengen. Drella -een samentrekking van Cinderella en Dracula- was de bijnaam van Andy Warhol. De samenwerking van Reed en Cale was de voorloper van een reünietour van The Velvet Underground. Alhoewel The Velvet Underground geen nieuw materiaal opnam, tourde de band wel van 1990 tot de dood van Sterling Morrison in 1995.

Collaboratie met Metallica

"Darkness / Imprisoning me / All that I see / Absolute horror", tierde Metallicafrontman James Hetfield ooit in het nummer 'One'. Dat gevoel overviel Lou Reed- en Metallicafans aller landen toen ze in 2011 het album 'Lulu' beluisterden. De plaat grossierde in negatieve recensies en zal voor altijd een smet blijven op het nagenoeg perfecte palmares van de oprichter van The Velvet Underground. (BW)

Onze partners