De 10 beste platen van 2016: de tussenstand

22/06/16 om 10:58 - Bijgewerkt om 10:59

Bron: Knack Focus

De klok van 2016 slaat halftime, tijd voor een inventaris. Dit zijn, in alfabetische volgorde, de tien albums die er het voorbije voorjaar bovenuit staken volgens de Knack Focus-muziekredactie.

De 10 beste platen van 2016: de tussenstand

Steve Gunn © Wouter Van Vaerenbergh

Chance The Rapper - Coloring Book

Is gospelrap op weg om het geluid van 2016 te worden? Chancelor Bennett, oftewel Chance the Rapper, doet alvast zijn duit in het zakje. Op zijn derde, in eigen beheer uitgebrachte mixtape klinkt hij even bevlogen maar minder militant dan Kendrick, en even openhartig maar meer down to earth dan Kanye. Er zit toekomst in zijn muziek.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Coloring Book'.

Field Music - Commontime

De nieuwe Field Music is een cadeau voor wie intelligente popstrevers als Prefab Sprout, 10cc, Todd Rundgren of XTC hoog heeft zitten. Commontime kreunt niet onder overbelasting, zoals dubbelaar Measure (2009), en vloeit beter dan het wat gekunstelde Plumb (2001). Grabbel niet langer naar excuses: deze Field Music is mogelijk uw ding.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Commontime'.

Steve Gunn - Eyes On The Lines

Gunn splitste zich ooit af van Kurt Viles Violators, maar timmert al sinds 2007 parallel aan het solopad - niet op het midden van de baan, maar in de marge. Met Eyes on the Lines gaat hij definitief voor anker aan de samenloop van kosmische folkrock en hedendaagse americana. Deze negen songs verrassen eigenlijk nooit, maar zijn in al hun eenvoud toch briljant, en verdomd verslavend. Een plaat voor wie twee jaar geleden als een blok voor The War on Drugs viel en nog eens van majestueuze, zich naar de hemel richtende en tegelijk diep in de geschiedenis wroetende gitaarmuziek wil proeven.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Eyes On The Lines'.

Junior Boys - Big Black Coat

De clou van dit vijfde Junior Boys-album is: less is more. Maar de Boys blijven swingen, nuances en popinvloeden intact. Sleuteltrack Love is a Fire is, als u de stem van Jeremy Greenspan wegdenkt, een droge, van ballast gestripte technotrip zoals Plastikman ze vroeger maakte en Andy Stott ze tegenwoordig met dub prepareert.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Big Black Coat'.

Kendrick Lamar - Untitled Unmastered

Untitled Unmastered, nauwelijks een jaar na instantklassieker To Pimp a Butterfly verschenen, opereert op hetzelfde niveau als zijn voorganger: de muziek is een live gespeeld, soms versmachtend samenvloeien van (free)jazz en (p-)funk, terwijl Kendrick bewijst dat hij behalve een superieur woordengoochelaar ook een uitmuntend stemkunstenaar is die in verschillende tongen het kluwen van zijn geloof, zijn afkomst en zijn steeds veranderende toekomst ontrafelt. In een notendop is deze plaat een bevestiging van Kendrick Lamars kwaliteiten, de rapper wiens onafgewerkte overschotjes we vol bewondering in ontvangst nemen.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Untitled Unmastered'.

Kevin Morby - Singing Saw

Op Singing Saw, soloalbum nummer drie in drie jaar tijd, zingt Kevin Morby alsof haast en nervositeit abstracte concepten van een verre planeet zijn. Morby is een traditionalist, die gezapige liedjes zingt over de simpele dingen des levens: drinken, wilde dieren, graag zien, liedjes zingen, onderweg zijn. En toch raakt hij met zijn rustiek omkaderde songs een gevoelige snaar die slechts weinig hedendaagse singer-songwriters weten te beroeren.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Singing Saw'.

Parquet Courts - Human Performance

De Texaanse New Yorkers van Parquet Courts, ieders favoriete indie/punkrockband van de jongste jaren, lachen er niet meer mee - ernst, emotie en eerlijkheid staan hen beeldig. Maar ermee rammelen doen ze gelukkig nog wel. Human Performance, de plaat die voor Parquet Courts is wat Wowee Zowee voor Pavement was, is serieus (en) goed.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Human Performance'.

Radiohead - A Moon Shaped Pool

A Moon Shaped Pool, plaat negen, behoort tot Radioheads beste vijf. Het is een glinsterend, roerend prachtwerk van een band waarvan de bandleden - hoewel zelfs de drummer al solo is gegaan - nog altijd aan hetzelfde zeel trekken. Afwachten hoe lang het hart van Radiohead nog zal kloppen.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'A Moon Shaped Pool'.

Ty Segall - Emotional Mugger

Wat Son House en Jimmy Page voor Jack White waren bij The White Stripes, zijn Marc Bolan van T-Rex en de sludgerockers van Melvins voor Ty Segall. Rolmodellen, geen spiegelbeelden, en in plaats van clichés te mijden, gaat Segall ze krijsend en bloeddorstig te lijf. Wild dansen op het graf van de rockmuziek, wat hij al aan de lopende band doet sinds 2008. Is Emotional Mugger beter dan voorganger Manipulator (2014)? Verkeerde vraag: het is een nieuwe Ty Segall in vlijmscherpe doen.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Emotional Mugger'.

Whitney - Light Upon The Lake

Ondanks hun geringe aantal levensjaren voelen de prille twintigers Max Kakacek (ex-Smith Westerns) en Julien Ehrlich (ex-Unknown Mortal Orchestra) zich veteranen in het slagveld van de muziek en dat van de liefde. Het ritme en de blues kregen ze met de paplepel binnen, madelieflijke folkmelodieën en een groot hart voor powerpop à la Big Star maken dit fietstochtje richting golden days van de seventies compleet.

Lees de volledige Knack Focus-recensie van 'Light Upon the Lake'.

Kurt Blondeel & Jonas Boel

Onze partners