Sun Kil Moon en Maurits Pauwels @ Feeërieën: De regen als headliner

26/08/14 om 13:25 - Bijgewerkt om 13:25

De openingsavond van Feeërieën, het gratis festival van de AB in het Brusselse Warandepark, viel door de aanhoudende stortbuien letterlijk in het water. Maar wie het rotweer trotseerde, werd wél beloond met uitstekende concerten van Maurits Pauwels en Sun Kil Moon.

Sun Kil Moon en Maurits Pauwels @ Feeërieën: De regen als headliner

Sun Kil Moon © .

DA GIG: Sun Kil Moon en Maurits Pauwels op Feeërieën in het Warandepark, Brussel op 25/8.

IN EEN ZIN: Mark Kozelek van Sun Kil Moon is niet de meest charismatische podiumpersoonlijkheid, maar hij was prima bij stem, zijn band klonk helder en goed uitgebalanceerd en zijn vertellende songs waren zo beeldend en rijk aan details dat ze zonder veel moeite in je geheugen bleven hangen

HOOGTEPUNTEN (van Sun Kil Moon): 'Richard Ramirez Died Today of Natural Causes', 'Caroline', 'Micheline'...

DIEPTEPUNTEN: geen

BESTE QUOTE van Mark Kozelek: "Toen ik hier aankwam vreesde ik even dat de boel zou worden afgelast. Het spijt me dat jullie in de regen moeten staan klappertanden, maar ik hoop dat het niettemin de moeite waard is."

Heeft het met het electorale succes van de N-VA te maken? Het lijkt in ieder geval een bescheiden tendens te worden: Vlaamse rockmuzikanten die zich tot dusver uitsluitend van het Engels hadden bediend, die het nu ook eens in hun moedertaal willen proberen. Volgende maand verschijnt het Nederlandstalige debuut van Bert Dockx (Flying Horseman, Dans Dans) onder de naam Strand, en ook creatieve duizendpoot Mauro Pawlowski gaat dezer dagen Bredero achterna. Daartoe heeft hij zijn naam zelfs 'vervlaamst' tot Maurits Pauwels.

Op zich is dat maneuver niet eens zo verbazend. Mauro schreef in het verleden al enkele nummers voor De Kreuners, toerde met Kris De Bruyne, ten tijde van diens cd 'Buiten de wet' uit 2001, en experimenteerde ook op de jongste plaat van Gruppo di Pawlowski met enkele Nederlandstalige nummers. Tijdens de Feeërieën liet hij zich assisteren door een groep waarin we onder anderen gitarist Sjoerd Bruil en drummer Jeroen Stevens herkenden. De heren speelden zowel snedige powerpop als luchtige, ontspannen singer-songwritermuziek met meer dan één vleugje humor.

Uiteraard hoorde je de invloed van veteranen uit het genre, zoals Raymond van het Groenewoud en de al genoemde Kris De Bruyne, maar de songs vertoonden ook raakpunten met die van Hitsville Drunks, één van Pawlowski's andere bands. Zelf onthielden we titels als 'Nooit meer alleen' en 'Stop met vloeken', maar soms, zoals in 'Terug naar Limburg', dreigde het niveau een beetje af te glijden. Want ook al bevatte het nummer de even hilarische als onsterfelijke regels "Alles heeft een einde / Behalve een worst / Die heeft er twee", de gedebiteerde geestigheden leken ons af en toe net iets te studentikoos om herhaalde beluisteringen te overleven. Of het repertoire van Maurits Pauwels een lang leven beschoren is, zullen we dus pas echt weten wanneer de cd uit is en we alles nog eens rustig hebben kunnen herbeluisteren. "Jammer van de regen. Wij staan droog", meldde Pawlowski nog. Tja, ook dàt kon je meerdere manieren interpreteren.

Het publiek als tegenstrever

Voor de headliner, het uit San Francisco afkomstige Sun Kil Moon, raakte het park uiteindelijk toch nog goed gevuld. Jammer dus dat de overvloedige aanwezigheid van paraplu's vóór de kiosk de zichtbaarheid aanzienlijk belemmerde. Sun Kil Moon is de huidige groep van de 47-jarige zanger en liedjesschrijver Mark Kozelek, die tijdens de jaren negentig, als aanvoerder van de folkrockband Red House Painters, deel uitmaakte van dezelfde bay area-scene als American Music Club. De artiest is echter zo productief dat hij tussendoor ook een handvol platen onder zijn eigen naam uitbracht (met onder meer eigenzinnige, akoestische covers van AC/DC), als gastzanger fungeerde bij Desertshore en als acteur te zien as in films van Cameron Crowe ('Almost Famous', 'Vanilla Sky') en Steve Martin ('Shopgirl').

Zoals de naam Sun Kil Moon -een verwijzing naar de Koreaanse lichtgewichtbokser Sung-Kil Moon- al aangeeft, is Mark Kozelek gefascineerd door gevechtssporten. Dat valt ook af te leiden uit zijn optredens, waarin hij de toeschouwers vaker als tegenstrevers dan als medestanders ziet. Een en ander bezorgde hem, terecht, een dubieuze live-reputatie, want sinds de dagen van Red House Painters hadden we van de man nog nooit een goed concert gezien. Maar zie, dit keer stonden de sterren blijkbaar goed, want Kozelek en zijn drie begeleiders maakten in Brussel een uitzonderlijk goede beurt.

Dat de man, die zelf een Spaanse gitaar bespeelde, een zeer getalenteerde songwriter is, was daar natuurlijk niet vreemd aan. Behalve uit het zes cd's omvattende oeuvre van Sun Kil Moon, putte Mark Kozelek op Feeërieën ook uit zijn andere projecten: 'Caroline' was bijvoorbeeld afkomstig uit 'Perils From the Sea', de langspeler die hij vorig jaar uitbracht met Jimmy Lavalle van The Album Leaf, terwijl 'Hey You Bastards, I'm Still Here' gelicht werd uit zijn jongste werkstuk met Desertshore. Twee leden van die groep, gitarist/bassist Phil Carney en drummer Mike Stevens, stonden overigens met hem op het podium. In het langzaam voortstrompelende 'Black Kite' was het dan weer de piano van Kirby Hammel die zich prominent op de voorgrond wurmde.

Uitgepuurd

Het vaakst putte Kozelek uit het onlangs verschenen'Benji', een plaat waarop échte mensen uit zijn omgeving centraal staan en waarin in ieder liedje iemand doodgaat. Eén van de hoogtepunten uit de set was zonder twijfel 'Richard Ramirez Died Today of Natural Causes', dat wat potiger klonk dan de rest en waarin zowaar een echte groove te bespeuren viel. Maar ook het rauwe, bluesy 'Dogs', het tragische, als trilogie opgevatte 'Micheline' en het doorvoelde, uitgepuurde 'I Can't Live Without My Mother's Love' (op de cd een duet met Will Oldham), werden in ons notitieboekje van een uitroepteken voorzien.

Toegegeven, Mark Kozelek is niet de meest charismatische podiumpersoonlijkheid, maar hij was prima bij stem, zijn band klonk helder en goed uitgebalanceerd en zijn vertellende songs waren zo beeldend en rijk aan details dat ze zonder veel moeite in je geheugen bleven hangen. Ondanks het druilerige weer werd het dus een geslaagde avond.

Dirk Steenhaut

Vanavond op de Feeërieën: Astronaute, de IJslandse Olöf Arnalds en de jongste ontdekking van Jack White, Frank Fairfield.

SUN KIL MOON SETLIST: I Know It's Pathetic But That Was The Greatest Night Of My Life / Hey You Bastards, I'm Still Here / Black Kite / Caroline / Richard Ramirez Died Today Of Natural Causes / Micheline / Alesund / Dogs / I Can't Live Without My Mother's Love.

Onze partners