Sivert Høyem @ Trix: Er is leven na Madrugada

09/06/14 om 16:49 - Bijgewerkt om 16:49

Bron: Knack Focus

Sivert Høyem is geen naam die makkelijk aan je geheugen blijft kleven. Niettemin wordt de ex-frontman van het Noorse Madrugada ook bij ons door de oude fans nog steeds op handen gedragen. Dat stelden we vast in Trix, waar de zanger zijn nieuwe cd 'Endless Love' kwam voorstellen.

DA GIG: Sivert Høyem en band in Trix, Antwerpen op 8/6.

IN EEN ZIN: Met behulp van een uitstekende band en sterke songs gaf Sivert Høyem aan dat doorvoeld niet per se gelijk is aan deprimerend.

HOOGTEPUNTEN: 'What's On Your Mind', 'Ride On Sisters', 'Honey Bee', 'Wat Tyler', 'Shadows/High Meseta', 'Moon Landing', 'Prisoner of the Road'.

DIEPTEPUNTEN: geen.

BESTE QUOTE, ter aankondiging van 'Ride On Sisters': "Dit is een gospelsong, maar dan wel eentje waar God niet in voor komt. Ik heb het namelijk niet zo begrepen op die man."

Sivert Høyem @ Trix: Er is leven na Madrugada

Noorwegen is een land dat slechts vijf miljoen inwoners telt. Toch heeft het aan getalenteerde pop-, rock- of elektronicamuzikanten geen gebrek. Vele onder hen zijn er zelfs in geslaagd een succesrijke internationale carrière uit te bouwen. Bands als Motorpsycho, Jaga Jazzist, Kaizers Orchestra, Röyksopp, The Low Frequency in Stereo, Serena-Maneesh, Susanna & The Magical Orchestra en solo-artiesten als Thomas Dybdahl, Hanne Hukkelberg, St Thomas, Biosphere en Kim Hiorthøy doen inmiddels wereldwijd een belletje rinkelen. Ook de donkere maar majestueuze muziek van Madrugada deed het prima op de Europese podia, tot in juli 2007 het noodlot toesloeg. Robert Buras, de 31-jarige gitarist, werd toen, in mysterieuze omstandigheden, levenloos in zijn appartement aangetroffen. Die tragedie betekende, na vijf uitstekende platen, meteen het einde van de groep.

Vóór die tijd was spilfiguur Sivert Høyem al aan een solocarrière begonnen. Logisch dus dat hij, na het verscheiden van Madrugada, zijn nevenactiviteit tot prioriteit promoveerde. 'Endless Love', zijn pasverschenen vijfde langspeler, wordt overschaduwd door alweer een ander overlijden: dat van Høyems vriend en manager Per Eirik Johansen. Een vrolijk plaatje is het dus niet geworden, al stemt Sivert Høyem nooit bewust af op Radio Deprimo. De man is overigens een voortreffelijke songwriter en een al even uitstekende zanger, in het bezit van een croonende stem die afwisselend doet denken aan Nick Cave Ian McCulloch van Echo & The Bunnymen en, bij momenten, zelfs aan de jonge Jacques Brel. In Antwerpen stond zijn passage weliswaar in het teken van de melancholie, maar op de slotavond van zijn Europese tournee was er beslist ook sprake van speelplezier en positieve energie.

Nordic blues

De kaalhoofdige Sivert Høyem liet zich bijstaan door een puike vijfkoppige band, waarin de twee gitaristen voortdurend de aandacht opeisten en ook de toetsenman een rijk kleurenpalet hanteerde. Wie naar Trix was afgezakt in de hoop op enkele oude Madrugadasongs te worden getrakteerd, werd op zijn wenken bediend. De set begon met 'Majesty' (uit 'Grit'), eindigde met het massaal meegezongen 'The Kids Are On High Street' 'uit 'The Deep End') en herbergde voorts drie nummers uit de zwanenzang van de groep. Die herkenningspunten -het bedachtzame 'What's On Your Mind?', het overwegend akoestisch gespeelde 'Honey Bee' en het folky maar in een zee van feedback eindigende 'Look Away Lucifer'- werden strategisch over de set gespreid, zodat ook de toeschouwers die wat minder goed vertrouwd waren met het solowerk van de zanger bij de les bleven.

Uiteraard putte Sivert Høyem regelmatig uit zijn nieuwe cd, maar occasioneel boorde hij ook langspelers als 'Moon Landing' ('09) en 'Long Slow Distance' ('11) aan. Toch schortte er, wat ons betreft, iets aan de opbouw van het concert. Vooral tijdens de eerste helft volgde het ene langzame, ingetogen nummer het andere op. In 'Endless Love' zorgden de gitaren voor een broeierig sfeertje en even later werd de groep zelfs een poosje gehalveerd, wat een even sober als afgekloven 'Ride On Sisters' opleverde. Het minimalistische maar doorvoelde 'Görlitzer Park' steunde op snijdend snarenwerk en diende zich aan als pure 'Nordic blues'. Sterke liedjes, daar niet van. Alleen leidde het tot iets teveel eenvormigheid en snakten we op den duur naar een ietsepietsie meer variatie.

We waren dan ook blij toen het tempo enigszins werd opgedreven met 'What You Doin' With Him?' (inclusief handclaps); 'Into the Sea', dat door het publiek opvallend geestdriftig werd ontvangen, en de stuwende psychobilly van 'Wat Tyler', dat naar het einde toe als vuurwerk uit elkaar spatte. Met het majestueuze 'At Our Evening Table', dat op statige orgeltonen was geplant, werd het concert in schoonheid afgerond. Voorlopig althans, want er zouden nog twee uitgebreide bisronden volgen.

Ontlading

Eerst kregen we een epische 'Shadows/High Meseta', waarin de doodsroffels van de drummer de omineuze sfeer nog versterkten en de band een spannende krautrockfinale uit de instrumenten toverde. Vervolgens serveerde Sivert Høyem een fors rockend 'Moon Landing', waarin hij zijn akoestische gitaar voor het eerst ruilde voor een elektrische. Na 'Handsome Savior' stuurde hij zijn muzikanten de coulissen in: "Die kerels speelden het vorige nummer zo slecht, dat ze nu backstage even mogen gaan nadenken over hun verdere toekomst", grapte de zanger. Om er voor alle zekerheid toch maar aan toe te voegen dat het hier typisch Noorse humor betrof.

'Prisoner of the Road', een song die Høyem schreef om de aandacht te vestigen op de 43 miljoen mensen die momentel ergens ter wereld op de vlucht zijn voor gewelddadige conflicten, bracht hij dus zo goed als solo, al legde ook de pianist hier enkele sierlijke accenten. Tot slot keerde de groep nog één keer terug en veroorzaakte ze met 'The Kids Are On High Street' een euforische ontlading volgens het recept van Crazy Horse. Zelf vonden we het concert in Trix iets minder intens en bevlogen dan de show die ons vijf jaar geleden, ten tijde van 'Moon Landing', wegblies op EuroSonic. Maar dat nam niet weg dat Høyem ook dit keer een overtuigende prestatie afleverde. Dus ja, er is zeker nog leven na Madrugada.

Dirk Steenhaut

DE SETLIST: Majesty / Give It a Whirl / What You Doin' With Him? / Endless Love / What's On Your Mind? / Blown Away / Ride On Sisters / Honey Bee / Into The Sea / Görlitzer Park / Wat Tyler / Look Away Lucifer / At Our Evening Table // Shadows/High Meseta / Long Slow Distance // Moon Landing / Handsome Savior / Prisoner of the Road / The Kids Are On High Street.

Onze partners