Pond @ Pukkelpop: Party like it's 1968

22/08/15 om 14:58 - Bijgewerkt om 15:17

Voor lieden die het gewend waren met het hoofd in de wolken leven, had de laatste Pukkelpopdag veel feestelijks in petto. Zij konden niet alleen uitkijken naar Tame Impala, maar kregen omstreeks het middaguur ook al een optreden van het Australische Pond voor de kiezen. Far out, man!

Pond @ Pukkelpop: Party like it's 1968

Pond © Damon De Backer

U hebt het al begrepen: Pond, een regelmatig van bezetting wisselend bandje uit het afgelegen Perth dat al sinds 2008 in hogere sferen vertoeft, zweert bij de p van psychedelisch. In plaats van een klontje suiker droppen de leden 's ochtends doodleuk een lsd-tabletje in hun koffie, wat verklaart waarom sommige van hun songs nogal prettig gestoord aandoen.

Pond, niet te verwarren met de gelijknamige Sub Popband uit Portland, Oregon, staat, zoals veel van hun genregenoten, zwaar in het krijt bij Syd Barrett. Party like it's 1968? Daar kwam het in grote lijnen wél op neer. Tenslotte is het geen toeval dat de jongste cd van Pond de titel 'Man It Feels Like Space Again' meekreeg: de twee gitaristen verkenden in Kiewit elk hun eigen stukje van het heelal.

Van de toonladder gevallen

Daarmee willen we niet gezegd hebben dat de groep, die, qua personeel, overlapt met Tame Impala, uit louter epigonen zou bestaan. Spilfiguur Nick Allbrook en zijn vrienden spelen eigenlijk melodieuze pop die afwisselend dromerig en fuzzy klinkt en enkele meters boven de grond zweeft, maar waarin af en toe een forse uitbarsting te noteren valt. Dat ook drummer Matt Handley en liedje mocht zingen, was sympathiek, maar jammer genoeg bleek de man een vocaal lichtgewicht te zijn.

Pond speelde zowel recent als oud materiaal en 'Don't Look at the Sun or You'll Go Blind', een uptempo-nummer met een stuiterende groove, behoorde tot de laatst genoemde categorie. 'You Broke My Cool' werd ingeleid door het dreinige kerkorgel van Jamie Terry, die op zijn klavieren doorgaans ook de baslijnen spande, en tijdens de slotsong viel zanger Allbrook een paar keer van zijn toonladder, een probleem dat ook Wayne Coyne van Flaming Lips niet geheel onbekend is.

"Ik weet niet hoe lang jullie al op zijn maar... It's fucking early, man" voerde de tweede gitarist aan, net voor hij een fles wijn aan de lippen zette. Pond had echter geen excuses nodig. We werden de set van deze kangoeroes zeker niet weggeblazen, maar onaangenaam klonk het evenmin.

Dirk Steenhaut

De beelden van het concert van Pond vind je hier.

Lees meer over:

Onze partners