Nile Rodgers & Chic: Een spervuur van discohits

20/12/13 om 14:01 - Bijgewerkt om 14:01

Bron: Knack Focus

Dank zij de komst van Chic veranderde de uitverkochte AB een avond lang in Funky Town. Gitarist Nile Rodgers en zijn gezellen veroorzaakten er een lawine van discoklassiekers, die het publiek vanaf de eerste noot in een euforische 'party mood' onderdompelden.

Nile Rodgers & Chic: Een spervuur van discohits

© Piet Goethals

DA GIG: Chic, featuring Nile Rodgers, in AB, Brussel op 19/12.

IN EEN WOORD: Feest!.

HOOGTEPUNTEN: 'I Want Your Love', 'Lost in Music', 'Original Sin', 'Le Freak'...

DIEPTEPUNTEN: geen.

BESTE QUOTE van Nile Rodgers: "Blij dat we samen met jullie het jaar mogen uitluiden. Want er is wellicht geen land ter wereld waar we vroeger vaker op het podium hebben gestaan dan België".

"Dancing, singing, partying and having a good time". Zo vatte de gedreadlockte Nile Rodgers in Brussel de filosofie van Chic nog even bondig samen. Het werd inderdaad een avond vol hoogwaardig entertainment, die de aanwezigen even al hun zorgen deed vergeten. Er werd gedanst, geklapt, gejoeld en meegezongen, precies zoals het hoort tijdens een uitbundig feestje. De inmiddels 61-jarige Rodgers en zijn achtkoppige band serveerden een 'greatest hits'-set, die werd gespeeld met de strakheid van een oude soul revue, en hoefden dus niet meteen om publieksparticipatie te bedelen. Dit was muziek waar je blij van werd en die je met enige nostalgie deed terugdenken aan een tijd waarin het leven nog iets eenvoudiger was dan vandaag.

Nile Rodgers, die samen met bassist Bernard Edwards in volle punkperiode Chic oprichtte, behoort zonder twijfel tot de invloedrijkste zwarte songschrijvers en producers van zijn generatie. De New Yorker liet zich inspireren door een concert van Roxy Music in Londen en stelde zich tot doel de kloof tussen rock en disco te overbruggen. Dat deed hij via een sprankelende mengvorm van soul en rhythm & blues, waarin zijn uit duizenden herkenbare gitaarstijl -funky, afgekloven en percussief- een belangrijke 'earcatcher' was. Maar Chic was méér dan een groep, het werd een heuse organisatie die tijdens de tweede helft van de jaren zeventig, maar ook tijdens de eighties en nineties, heel wat andere artiesten op de weg naar het succes zette.

Stem als een klok

De huidige bezetting van het gezelschap, met twee blazers en twee toetsenspelers in de rangen, heeft niets meer te maken met de line-up die destijds de ene toptienhit na de andere afvuurde, maar dat viel er niet aan te horen. Rodgers, geflankeerd door twee zangeressen, elk met een stem als een klok, had zijn troepen goed onder controle en wist de dansbare Chic-sound perfect te reconstrueren. De frontman legde er de nadruk op dat we de songs uit zijn set niet als covers mochten beschouwen: "Bij ieder nummer dat we vanavond spelen, was ik actief betrokken. Hetzij als schrijver, hetzij als muzikant of producer." Het concert in de AB zette de hoogtepunten uit zijn carrière, eerder al verzameld op de dubbel-cd 'Up All Night', dus nog eens netjes op een rijtje.

De onsterfelijke nummers uit het repertoire van Chic werden over de hele set gespreid. Het door Kimberly Davis meesterlijk gezongen 'I Want Your Love', het op een wiebelende bas en stotterende toeters balancerende 'Soup For One' en veerkrachtige liedjes als 'Dance Dance Dance', 'My Forbidden Lover' of 'Le Freak' mikten genadeloos op heupen en middenrif en kregen de massa moeiteloos in beweging. Het werd een superieure Golden Years show, die het in ruime mate van de macht der herkenning moest hebben. Zo kreeg het van Madonna bekende 'Like A Virgin een soulinjectie van Folami Thompson en werd voorts stilgestaan bij het oeuvre van Diana Ross ('I'm Coming Out' en 'Upside Down', waarin tenorsaxofonist Bil Holloman uitgebreid zijn ding mocht doen), Duran Duran ('Notorious'), INXS ('Original Sin') en Sheila & B. Devotion ('Spacer').

Nile Rodgers en zijn in 1996 overleden muzikale partner Bernard Edwards, aan wie 'Thinking of You' werd opgedragen, zwengelden destijds ook de hitmachine van Sister Sledge aan. 'We Are Family, aangedreven door de stuiterende slap-bass van Jerry Barnes, mocht dus niet op het appel ontbreken. Die andere classic, 'Lost in Music', leidde Rodgers dan weer in met een trage, expressieve gitaarsolo, die aangaf hoeveel de jonge Prince van zijn speelstijl heeft opgestoken. Wel jammer dat de zwiepende strijkers dit keer uit een synth werden gepeuterd.

Levensvreugde "Are you ready to take this to a whole other level?", vroeg Nile Rodgers, voor hij zijn absolute favoriet, 'Lets' Dance' losliet. Het antwoord luidde positief: zelfs op de balkons deinden de toeschouwers op en neer alsof er springeveren onder hun schoenen waren gemonteerd. Dat de stem van toetsenspeler Richard Hilton het zwaar moest afleggen tegen die van David Bowie, leek niemand te deren. Ook de infantiele vraag- en antwoordspelletjes met het publiek ("Say ooh", "Say aah", "Ladies say yeah, fellas say yeah"..) waren vaste prik. Maar dat zagen we dit keer door de vingers: Nile Rodgers, die nog niet zo lang geleden een behandeling tegen prostaatkanker had overleefd, leek zich uitstekend te amuseren en gaf blijk van zoveel levensvreugde, dat weerstand bieden zinloos werd. Tenslotte was dit een feestje zonder pretenties, waarbij Chic de fans precies gaf wat ze wilden: een spervuur van hits.

Tijdens het uitgesponnen slotnummer 'Good Times', dat zijn titel niet had gestolen, stond het podium plots vol dansende toeschouwers. De song vormde ooit het fundament voor 'Rapper's Delight' van The Sugarhill Gang, waarmee de Amerikaanse hiphopexplosie op gang kwam, maar dit keer was het Nile Rodgers die zijn acolieten citeerde. De avondklok van de AB maakte rond half elf onverbiddelijk een einde aan de pret, maar ook dan bleef de Chic-baas nog een kwartiertje op het podium rondhangen, om op de tonen van zijn jongste wapenfeit, Daft Punks 'Get Lucky', nog wat handtekeningen uit te delen. De man gaf 'good time music' een nieuwe definitie en was zodoende verantwoordelijk voor de leukste 'freak out' van het jaar. Misschien was het een halluciantie, maar we zouden zweren dat we in de AB dit keer zelfs de houtwormen zagen dansen.

Dirk Steenhaut

DE SETLIST: Everybody Dance / Dance, Dance, Dance / I Want Your Love / I'm Coming Out + Upside Down / We Are Family / Soup For One / Like A Virgin / Thinking Of You / Lost In Music / Notorious / Original Sin / Spacer / Chic Cheer / My Forbidden Lover / Let's Dance / Le Freak // Good Times.

Lees meer over:

Onze partners