New Order op Rock Werchter: Dodelijk efficiënt

30/06/16 om 23:05 - Bijgewerkt om 23:04

New Order had jarenlang een bedenkelijke live-reputatie. Hád. Want het concert dat de groep in Werchter gaf, overwelfde van de eerste tot de laatste minuut. Bernard Sumner en zijn maats toverden The Barn om in een zweterige disco waar stilstaan een onbegonnen opgave was.

New Order op Rock Werchter: Dodelijk efficiënt

© Wouter Van Vaerenbergh

What's the fuzz?

Als er één groep is die met succes een brug heeft gebouwd tussen postpunk en underground disco, is het wel New Order. Het gezelschap uit Manchester vermengt al 36 jaar sequencers en dancebeats met gitaren en synths en heeft zo een unieke, invloedrijke sound ontwikkeld die vandaag nog altijd fris en meeslepend klinkt. Minpunt is dat New Order het dezer dagen zonder de machtige bas van Peter Hook moet stellen. Daar staat tegenover dat 'Music Complete', de jongste cd van de band, waarop gastbijdragen te beluisteren vallen van Tom Rowlands (Chemical Brothers), Brandon Flowers (The Killers), La Roux en Iggy Pop, verrassend vitaal aandoet. Een goeie reden om deze pioniers nog eens live te gaan bekijken.

Toch niet beter de toog opgezocht?

In geen geval. De groep, met een extra gitarist, de teruggekeerde Gillian Gilbert op toetsen en bassist Tom Chapman als vervanger van 'Hooky', verkeerde duidelijk in topvorm. Het tempo lag hoog, het spervuur van klassiekers ('Bizarre Love Triangle', 'True Faith', 'Temptation') was dodelijk efficiënt, nieuwe songs als 'Plastic' of het als tollende eurodisco verpakte 'Tutti Frutti' vielen tussen de oldies allerminst uit de toon en zowel de visuals als de belichting waren van topniveau.

De set van New Order klonk stormachtig en gedreven. Het publiek ging dan ook volledig op in de langer dan gewoonlijk uitgesponnen nummers. De house-piano in 'Crystal', de strakke beat in 'Perfect Kiss', ze werkten op de heupen zoals alleen de beste dansmuziek dat kan. Toen 'Blue Monday' in stelling werd gebracht, raakten de aanwezigen zelfs helemààl door het dolle heen.

Materiaal voor uw snapchatverhaal?

Het slotnummer was, zoals verwacht 'Love Will Tear Us Apart', het alternatieve volkslied van de postpunkgeneratie. Toen de slogan 'Joy Division Forever' op het beeldscherm verscheen, samen met een foto van wijlen Ian Curtis, zullen we wel niet de enigen zijn geweest die koude rillingen kregen. Dat de song, een uiting van pijn en verscheurdheid, in Werchter iets triomfantelijks kreeg, geeft aan dat het spel van New Order nog lang niet is uitgespeeld.

DE SETLIST: Singularity / Crystal / Tutti Frutti / Bizarre Love Triangle / Waiting For The Sirens' Call / Plastic / The Perfect Kiss / True Faith / Blue Monday / Temptation / Love Will Tear Us Apart.

Onze partners