Glitterpaard in Trix: Sparklehorse steigert weer

24/09/16 om 14:21 - Bijgewerkt om 14:21

Een film en een concert, dat waren de basisingrediënten voor de hommage aan Sparklehorse in Trix. De door depressies geplaagde lofi-artiest, die in 2010 uit het leven stapte, was nooit meer dan een cultfiguur. Maar zoals de gelegenheidsband Glitterpaard aangaf, blijft zijn muziek onsterfelijk.

Glitterpaard in Trix: Sparklehorse steigert weer

© gf

Voor wie Mark Linkous, alias Sparklehorse, destijds enkele keren live aan het werk heeft gezien en al die jaren zijn platen is blijven koesteren, lijkt het onwaarschijnlijk, maar er is intussen een generatie opgestaan die nog nooit van de muzikant uit Virginia heeft gehoord. Voor toeschouwers uit die categorie groeide de thema-avond in Antwerpen ongetwijfeld uit tot een revelatie.

De muziek van Sparklehorse, afkomstig uit de periode 1995-2009, steunt op extremen. Vaak heeft ze iets weg van een prachtig schilderij dat door iemand met een scheermesje is bewerkt. Linkous was niet alleen beïnvloed door folk, country en Beatlespop, maar ook door punkrock en noise. Hoewel hij de kunst verstond catchy melodieën te schrijven, verstopte hij er doorgaans zoveel stoorzendertjes en bevreemdende geluiden in, dat vrijwel iedere radiomaker ostentatief de andere kant op keek. Niettemin werd zijn werk liefdevol geadopteerd door collega's als Tom Waits, Radiohead en PJ Harvey, die allemaal met hem zouden samenwerken. Daarnaast was Linkous actief als producer, voor onder anderen Daniel Johnston en Nina Perssen van The Cardigans.

De Tribute Night werd ingezet met een vertoning van The Sad and Beautiful World of Sparklehorse, een aangrijpende documentaire van Alex Crowton en Bobby Dass, waarin niet alleen de artiest zelf aan het woord komt, maar ook getuigenissen te horen zijn van bevriende muzikanten als Jason Lytle (Grandaddy), Jonathan Donahue (Mercury Rev), David Lowery (Cracker), Adam Bryanbaum Wiltzie (Stars of the Lid) en John Parish. Zo ontstaat het beeld van een bescheiden maar teruggetrokken country gentleman, die geplaagd wordt door depressies en allerlei verslavingen, maar in muziek een vluchtheuvel vindt.

Pijn, niets dan pijn

Het sleutelmoment in de film is Mark Linkous' 'ongeluk'. De man, die altijd al blijk heeft gegeven van een zekere zelfvernietigingsdrang, combineert antidepressiva met valium en alcohol, verliest het bewustzijn in een Londense hotelkamer en wordt pas uren later gevonden. Zijn been is gekneld geraakt onder zijn lichaam, waardoor de bloedtoevoer is afgesneden. De artiest is enkele minuten klinisch dood, wordt gereanimeerd, blijft drie maanden in het ziekenhuis en komt uiteindelijk in een rolstoel terecht. Na heel wat operaties slagen de dokters erin hem weer te doen lopen, maar vanaf nu moet hij chronische pijnen doorstaan, die enkel met morfine kunnen worden verzacht.

Linkous put moed uit de attitude van zijn gehandicapte vriend Vic Chesnutt, maar wanneer die zelfmoord pleegt, verliest hij iedere vorm van levenslust. De teloorgang van zijn huwelijk met Teresa Blevins, die negentien jaar lang zijn steun en toeverlaat is geweest, geeft hem de genadeslag en leidt ertoe dat hij zich uiteindelijk een kogel door het hart jaagt. De cineasten vertellen dat tragische verhaal met vel begrip maar zonder sensatiezucht, zodat je ar als toeschouwer toch een beetje stil van wordt. Je blijft ook met het knagende gevoel zitten dat Linkous wellicht gered had kunnen worden, mocht de gezondheidszorg in de VS op hetzelfde peil als die in Europa hebben gestaan.

Vervolgens was het de beurt aan Glitterpaard, een tribute band die tot stand kwam op initiatief van Johan Verckist, zanger-gitarist bij Shun Club, en Philip Bosschaerts, de frontman van Mintzkov. Het gezelschap werd verder aangevuld door bassist Frederik Bastiaensen (Marble Sounds), drummer Damien Verhasselt (Creature With the Atom Brain) en klavierspeelster Sarah Pepels (Portland). Glitterpaard bracht een vijftig minuten durende set, die uitsluitend uit songs van Sparklehorse bestond. Daarbij lag de nadruk op platen als Vivadixiesubmarinetransmissionplot en It's AWonderful Life, al werd ook twee keer geput uit Good Morning Spider.

Kwetsbaar

Het podium was versierd met kerstlampjes, bloemen, poppen en allerlei prullaria die het universum van Linkous aanschouwelijk hielpen te maken. De band was zo slim niet krampachtig de sound van Sparklehorse te imiteren, maar legde eigen accenten zonder de oorspronkelijke esthetiek van de nummers te verloochenen. Verckist en Bosschaerts wisselden elkaar af achter de microfoon, wat voor variatie zorgde, maar de coherente sfeer nooit in het gedrang bracht. Sarah Pepels zorgde regelmatig voor fraaie backing vocals, waar songs als 'Saturday' of 'Sunshine' hun voordeel mee deden. Het laatstgenoemde werd door de zanger van Mintzkov overigens van deraillerende elektronische effecten voorzien.

Af en toe doken in de muziek verhelderende fragmenten uit interviews met Mark Linkous op, zoals tijdens het traag voortstrompelende 'Homecoming Queen'. 'Eyepennies' en 'Little Fat Baby' klonken doorvoeld en ingetogen, en ook het sober gebrachte 'Most Beautiful Widow In Town' stond in het teken van de kwetsbaarheid. Tijdens het gedreven 'Piano Fire' werd het tempo echter gevoelig verhoogd. 'Pig' was zelfs exuberante, schurende punk, terwijl energieke powerpopnummers als 'Hammering the Cramps' en 'Rainmaker' de geest van Big Star wakker riepen.

Vreemd genoeg wisselden de leden van Glitterpaard geen enkel woord met het publiek en wat ons betreft had hun optreden best wat langer mogen duren. De band klonk opvallend hecht, zodat je nieuwsgierig werd naar wat er zou gebeuren mocht deze combinatie zich vroeg of laat aan eigen nummers wagen. De missie van Glitterpaard was in ieder geval geslaagd. Wie Sparklehorse nog nooit eerder had bestegen, kreeg nu ongetwijfeld zin om de oorspronkelijke versies van de songs te leren kennen. Voor een revival van pure schoonheid is het immers nooit te laat.

DE SETLIST: Gold Day / Saturday / Spirit Ditch / Sunshine / Piano Fire / Homecoming Queen / Pig / Hammering the Cramps / Eyepennies / Little Fat Baby / Some Sweet Day / Most Beautiful Widow in Town / Rainmaker.

Onze partners