First Aid Kit @ Pukkelpop: Take me høme, country roads

15/08/14 om 20:12 - Bijgewerkt op 16/08/14 om 08:04

(Club, 16u45) De Zweedse zusjes Söderberg draaiden een volle Club rond de vinger met hun gouden stembanden (en hun gouden jurkjes).

First Aid Kit @ Pukkelpop: Take me høme, country roads

Pukkelpop 2014 © Jef Boes

Plus: 'Beeldschone zussen...', zei Tomas De Soete tijdens z'n inleiding, en raakte prompt de draad en zelfs de naam van de band even kwijt. Het was hem meteen vergeven wanneer de meisjes het podium betreden, allebei uitgedost in gouden jurkjes. Gevaarlijk kort en met pofmouwtjes voor Johanna (de blondine), iets zediger en zonder frullen voor Klara (de brunette). Goud is in, na eerder al Marie Daulne tijdens Atomic Bomb! en Yo-landi van Die Antwoord. De Söderbergs hebben wel een excuus: hun laatste album heet Stay Gold, naar een quote uit de filmklassieker The Outsiders, die het dan weer haalden bij het gedicht Nothing Gold Can Stay van Robert Frost. Maar we dwalen af.

24 en 21 zijn ze, Johanna en Klare, en allebei gezegend met een loepzuiver, perfect complementair stemgeluid. Ze werkten als samen met Conor Oberst van Bright Eyes, werden gelanceerd door Karen Dreijer Andersson van The Knife/Fever Ray en mochten mee op tournee met Jack White, van wie ze vanavond in een fraaie versie Love Interruption brachten. Een refrein als 'Yeah I won't let love disrupt, corrupt, or interrupt me anymore' klinkt nogal bijzonder uit de bevallige mond van twee jongedames. Dat Johanna haar baslijnen speelde op een keyboard stoorde allerminst, zo had ze tenminste lijf en leden vrij om af en toe met de glimlach een rondje te dansen of te springen. Countryfolk is niet meteen een genre dat brokken maakt onder de jeugd van tegenwoordig, maar toch zat de tent lekker vol, en dat met 2/3 jonge deernen die elk woord met blinkende oogjes mee lipten. Stay gold, dames!

Min: Met een grotere groep in hun rug zouden de zusjes meer kunnen halen uit hun songs. Blijkbaar laat het budget enkel drums en een lapsteel toe.

Hoogtepunten: De voorspelbare maar daarom niet minder hartverwarmende afsluiter Emmylou - Gram Parsons, de betreurde grondlegger van de countryrock, keek neer vanuit de hemel en zag dat het goed was.

Aftermovie-gehalte: 2,2/5

Jonas Boel

Lees meer over:

Onze partners