Chvrches @ Pukkelpop: synthpop met een sisser

21/08/15 om 22:23 - Bijgewerkt om 22:51

Iedereen leek er zin in te hebben, het tweede bezoek van Chvrches aan Pukkelpop. Maar technische problemen staken er een stokje voor.

Chvrches @ Pukkelpop: synthpop met een sisser

Churches @ Pukkelpop © Wouter Van Vaerenbergh

Er zat wat in, Chvrches (18u15, Marquee). Zeker weten. De groep uit Glasgow brengt in september een tweede plaat uit, en de prima single Never Ending Circles is zeker niet het hoogtepunt op het album. Dat mochten we enkele dagen geleden voorbeluisteren, met zicht op de babbel die Knack Focus had vandaag met het trio. Zelfverzekerd zien ze hun toekomst tegemoet, en zo kwamen de mooie Lauren Mayberry, Iain Cook en Martin Doherty het podium opgestapt.

Mayberry wordt, met haar frêle frame en grote ogen, wel eens met een elfje of nimf vergeleken. De glittermake-up zet haar feeërieke trekken nog meer in de verf. Een elfje met pit, charisma, en een stem. Om boven die batterij synthesizers uit te tornen moet je er stààn.

Eigenlijk is Chvrches een powertrio, een term die voornamelijk voor gitaargeweld van toepassing is, maar vervang hun synths door gitaren en drums en je zit met een stadiongroep. Muse, met betere songs en minder tralala.

Churches @ Pukkelpop

Churches @ Pukkelpop © Wouter Van Vaerenbergh

Gun, de derde single uit hun twee jaar oude debuut The Bones of What You Believe, schoot nog furieus uit de startblokken, maar toen stokte de machine. Letterlijk. Het geluid viel met horten en stoten uit, en de groep zag zich genoodzaakt af te druipen. 'Sorry, mensen', zei Mayberry, 'we need to fix the machine. Twee minuutjes geduld aub!'.

Twee minuutjes werden er vijf, welke 'machine' de boosdoener was kwamen we niet te weten. Een valse start kan je kop kosten op een festival, maar het ging van kwaad naar erger: toen de groep opnieuw de teugels in handen nam liep het bijna meteen opnieuw fout. Een derde poging kwam er niet.

Als pleister op de wonde zong Mayberry moederziel alleen, met steun van het publiek, een a capella-versie van The Mother We Share. Het kleine, fijne meisje toonde zich groot in het verlies, ook al valt de groep zelf vermoedelijk niks te verwijten. Zonde. Afspraak dan maar op 14 november, in de Ancienne Belgique.

Lees meer over:

Onze partners