Twin Shadow: Pure pop in Top Gun-jasje

27/06/12 om 16:10 - Bijgewerkt om 16:10

Bron: Knack Focus

Met afgrijselijke eightiespopgeluiden toch een warme, eerlijke plaat maken: George Lewis Jr. alias Twin Shadow doet het met Confess ten tweede male.

TWIN SHADOW ****

Confess

pop

4AD

Twin Shadow: Pure pop in Top Gun-jasje

Twee jaar geleden kwam hij uit het niets opzetten met Forget, een debuut dat vandaag nog steeds overeind blijft als een van de memorabelste van 2010. De in de Dominicaanse republiek geboren, in Florida opgegroeide George Lewis Jr. ging aan de slag met new wave en synthpop, met computers en gitaren, met blakende romantiek en schaduwrijke poëzie. Zijn stem en de emotionele druk die hij daarmee uitoefende, kwamen hem op de roepnaam 'zwarte Morrissey' te staan. Het was als compliment bedoeld.

Muzikaal gezien houdt die vergelijking geen steek. Lewis Jr. is het type dat een innige band met zijn kapper onderhoudt, en twee keer zijn kleerkast opengooit voor hij fruit gaat kopen. Ook aan Confess valt dus op hoe hoog hij pure stijl en esthetiek inschat. Het mag dan een typische tweede plaat zijn - nadrukkelijker toegespitst op het podium, na al het toeren met het debuut -, toch blijft de Brooklyner het liefst met vele laagjes, texturen en klankkleuren werken.

En wélke. Meer nog dan de iets dikker aangezette synthesizers en vettere ritmes zijn het de gitaren die met de meeste aandacht gaan lopen. Die lijken recht uit de Amerikaanse FM-band van halverwege de jaren tachtig geplukt: gepolijst, scherp, behaagziek. Lewis is zelfs niet te beroerd om de notenneukende solo's die de brug naar gladde metal sloegen in zijn geluid te integreren. Met nummers als You Call Me On, Beg for the Night en single Five Seconds lijkt hij ongevraagd een late bijdrage aan de soundtrack van Top Gun te hebben willen leveren. Berlin op speed.

Foute boel? Niet echt. De melodieën mogen dan een tik minder navrant zijn dan op Forget, Lewis Jr. schrijft nog altijd pure popsongs met een hart dat voor de liefde klopt, zonder in zoetsappigheid te verzanden. 'Ironie spreekt me hoegenaamd niet aan. Ik ben alleen geïnteresseerd in complete oprechtheid, of complete leugens', liet hij ooit optekenen. Hoe luid ook soms de echo's van The Police, OMD, TV on the Radio en The Cure (The One heeft lang naast Close to Me liggen rijpen), Lewis Jr. doet er zijn eigen zin mee, met sensualiteit en hartstocht als bakens.

Wie het zweet dat garagerockbandjes plengen als maatstaf voor authenticiteit hanteert, zal Confess nogal gemaakt vinden. Overdreven doordachtheid is de grootste val die Twin Shadow moet zien te ontwijken, maar op deze plaat lukt hem dat nog. Luisteren is geloven.

Kurt Blondeel

Onze partners