Nieuw album van Neil Young en zijn Crazy Horse klinkt als vanouds

30/05/12 om 15:41 - Bijgewerkt om 15:41

Bron: Knack Focus

Op zijn nieuw album 'Americana', een heuglijke reünie met Crazy Horse, spant Neil Young traditionele Amerikaanse songs voor zijn kar - het Britse (!) volkslied incluis.

Nieuw album van Neil Young en zijn Crazy Horse klinkt als vanouds

Het is alweer van Broken Arrow, uit 1996, geleden dat Neil Young het voltallige Crazy Horse nog eens opvorderde om er een hele langspeler mee in te blikken (op Greendale uit 2003 speelde gitarist Frank Sampedro namelijk niet mee). Waarom de hereniging dan nu plaatsvindt, voor een coversplaat met Amerikaanse protestsongs, murder ballads en kampvuurliederen? De perstekst snelt te hulp. Hoe eeuwenoud Gallows Pole, Wayfarin' Stranger, Travel On of Oh, Susannah ook mogen zijn, de ingebedde emoties blijven in deze stormachtige tijden springlevend, luidt het.

Nobele motivering, maar toch is Americana nog uit andere gesteenten gevormd. Want wat te denken van het opwindende live in the room-geluid? Of het te vroeg indrukken van de record-toets hier en het te laat stilleggen van de band ginder, waardoor de luisteraar getuige is van studiogelach en -commentaar? En ten slotte die zwalkende versie van Get A Job, origineel van doo-wopgroep The Silhouettes? In een toestand van verregaande beschonkenheid opgenomen, je zou het zweren.

Zomaar een theorie: eenzame ruiter en paard wilden gewoon nog eens wat lol trappen. Maar omdat zoiets zou misstaan in harde tijden van economische malaise en veel te veel kookprogramma's op de buis, besloot de Canadees er maar een geëngageerde draai aan te geven. En gelijk een kinderkoor mee op schoot te nemen, om te onderstrepen dat vele Amerikanen deze evergreens al van kindsbeen af kennen. Ook al blazen Neil Young en Crazy Horse op Americana het stof weg zoals alleen zij dat kunnen, rauw en delicaat gaan wonderwel samen.

Bizar dan ook om te vernemen dat Young deze songversies al in zijn hoofd had toen hij begin jaren zestig nog bij The Squires speelde. Toegegeven, van nóg maar eens een interpretatie van This Land Is Your Land viel weinig heil te verwachten. En dan die uitsmijter, God Save The Queen. Niet het nummer van de Sex Pistols - had gekund, Johnny Rotten waarde tenslotte al rond in Hey Hey My My - maar wel degelijk het Britse volkslied. Volgens Youngs hersenkronkels evengoed Amerikaans erfgoed, voor u en ik een overbodige kunstgreep die wat gewicht van Americana af schopt.

Er reiken zo maar even 43 lentes tussen Everybody Knows This Is Nowhere, de eerste plaat die Neil Young met Crazy Horse opnam, en dit Americana. Men hoort het niet. Dat moet u horen.

Kurt Blondeel

Lees meer over:

Onze partners