Little Dragon: Plaat van een draak

06/09/11 om 15:22 - Bijgewerkt om 15:22

Bron: Knack Focus

Het Zweedse Little Dragon verstaat steeds beter de kunst om kille indietronics warm en verleidelijk te doen klinken. Met dank aan de Japanse chanteuse.

Little Dragon ***

Ritual Union

Indietronics

Peacefrog Records

Little Dragon: Plaat van een draak

Net zoals er twee soorten bankiers bestaan - onbekwame en onbetrouwbare - zo zijn er ook twee soorten muziekgroepen. Zij die hijgerig achter de trend du jour aanhollen zoals een reu achter het gat van een loopse teef. En zij die de trend du jour mee bepalen en de ándere groepen bijgevolg als bronstige mormels van zich af moeten kloppen. Wie liever niet met zijn neus in andermans achterste wordt betrapt, kan dus maar beter tot de tweede categorie behoren. En dat hebben die van Little Dragon goed gesnopen.

Niet dat de Zweeds-Japanse groep ettelijke Peter van den Begin-stappen voor alle anderen uitloopt - zó baanbrekend of vernieuwend zijn ze nu ook weer niet - maar zeker is dat ze niet zelden intiem besnuffeld worden. Ook door ándere voorhoedespelers. Want amper had Little Dragon twee platen vol soulvolle indietronics uitgebracht - de eerste nogal jazzy van toon, de tweede meanderend richting synthpop en new wave - of zelfs de grootste namen uit muziekland kwamen een beroep op hen doen: van funk soul brother Raphael Saadiq over Dave Sitek van TV On The Radio tot Gorillaz.

Intussen is Little Dragon naar het label van Nouvelle Vague verkast - ook niet van de minste! - en dat valt er op hun nieuwste worp zelfs aan te horen. Ritual Union baadt in een warme, analoge sfeer en Little Dragon zwemt in dat behaaglijke bad van eightiesinvloeden met hetzelfde gemak van synthpop naar analoge indietronics als van futuristische soul naar jazzy triphop. Gids in dat oerwoud van stijlen en genres is nog steeds Yukimi Nagano, de Japanse chanteuse die met haar krolse croon naar verluidt zelfs Nic Balthazar aan het janken krijgt.

Hoogtepunten? Leen uw oor aan Shuffle Dream en krijg een feelgoodtrack in de traditie van The Human League terug. Of probeer titelnummer Ritual Union, de beste song die Hot Chip zélf nooit heeft gemaakt. En skip zeker ook langs Crystalfilm, dat we alleen maar kunnen omschrijven als Goldfrapp voor de dubstepgeneratie.

En ja, het verrassingseffect van hun eerste twee platen is misschien wat afgenomen, maar dat euvel wordt dus nog altijd gecompenseerd door Yukimi Nagano, die op Ritual Union zo ontroerend mooi zingt dat ze er zelfs de immer kwispelende Gène Bervoets mee aan het huilen zou krijgen. In ieder geval: arigato, folks!

Vincent Byloo

Lees meer over:

Onze partners