Album van de Week: Creature with the Atom Brain met 'Night of the Hunter'

25/02/15 om 15:30 - Bijgewerkt om 15:30

Bron: Knack Focus

Creature with the Atom Brain, de vlag waaronder Aldo Struyf (Millionaire, Mark Lanegan Band) al dik tien jaar de talloze mogelijkheden van de groovende rock verkent, vaart voor een laatste keer uit voor Night of the Hunter. Een bescheiden odyssee.

Album van de Week: Creature with the Atom Brain met 'Night of the Hunter'

Aldo Struyf, bezieler (en begraver) van Creature with the Atom Brain. © Charlie De Keersmaecker

Creature with the Atom Brain

Night of the Hunter

psychrock

Sacred Love / WasteMyRecords

Multi-instrumentalist Aldo Struyf (°1968) mag misschien niet met dezelfde publieke egards worden bejegend als sommige van zijn generatiegenoten (Barman, Pawlowski, Stuyven), al sinds zijn tienerjaren heeft hij net zo goed een boeiend muzikaal pad aangelegd. Struyf maakte deel uit van Orange Black, speelde bij Nemo en Vive la Fête en rakelde nog de meeste roem bijeen als toetsenist van Millionaire en leider van de Mark Lanegan Band. Daarnaast riep hij ook nog Creature with the Atom Brain in het leven. Wat in 2004 begon als een eenmansproject, leverde drie langspelers op vol psychedelische avonturen die veeleer op langetermijntrippen dan op instantradiovermaak waren bemeten.

Zo ook Night of the Hunter, dat een lap ononderbroken muziek van een dik half uur behelst, vaagweg opgesplitst in vijf delen, telkens voorzien van een eigen smoel. Aangezien Struyf CWTAB hierna opdoekt om andere horizonten te verkennen (een nobel voornemen, we kunnen zó twee dozijn bands bedenken die ogenblikkelijk hetzelfde mogen doen), mocht deze zwanenzang een feestelijke aangelegenheid worden. En dat is gelukt, mede dankzij Struyfs uitpuilende telefoonboekje.

Neen, geen Jack White (die CWTAB in 2009 persoonlijk het voorprogramma van The Dead Weather aanbood) of Josh Homme (een vriend sinds Millionaire met Queens of the Stone Age toerde). Maar wél usual suspect Mark Lanegan, Tim Vanhamel, Tom Barman en Alain Johannes (Them Crooked Vultures). Tel daar nog een uitgebreide bemanning van af en aan lopende muzikanten en vocalisten bij, en je bent klaar voor een muzikale omvaart die de verrassingen aaneenrijgt. Komen u onder meer tegemoet: lustige, krachtige blazers (in delen 1 en 4 drijft de herinnering aan Theme from Turnpike van dEUS boven), splijtende gitaarsolo's, strenge electrobeats, exotische synthesizermotieven - Turks? Egyptisch? Ethiopisch? - en iets wat als een digitaal vermaalde bouzouki klinkt. Maar de groove, die laat nooit af.

Dus: u leidt CWTAB met een dankbare glimlach naar het graf en belooft nieuwsgierig te blijven naar de toekomstige escapades van Aldo Struyf. Akkoord? Kwestie van goeie afspraken te maken.

Onze partners