2016 volgens Simon Casier: 'Overdrijven ze in 'House of Cards', of is het in het echt nog erger?'

14/12/16 om 08:53 - Bijgewerkt op 20/12/16 om 09:18

Creatief Vlaanderen maakt de balans op van het voorbije jaar. Met zijn plaat The Afterglow heeft Simon Casier, bassist bij Balthazar, officieel gedebuteerd in zijn hoedanigheid van Zimmerman. Eindelijk.

2016 volgens Simon Casier: 'Overdrijven ze in 'House of Cards', of is het in het echt nog erger?'

© /

Waarmee de vraag wat je over 2016 aan je kleinkinderen zult vertellen meteen beantwoord is.

SIMON CASIER: Dat zal sowieso het eerste zijn, ja. Die tien nummers heb ik geschreven gedurende een korte periode, aan het einde van een relatie en het begin van een nieuwe. Ik voelde meteen: dit moet mijn plaat worden. Ik had gemakkelijk al zes platen kunnen uitbrengen - daarvoor verzamel ik elk jaar meer dan genoeg materiaal - maar ik had nog nooit zo de emotionele noodzaak gevoeld.

De opnames moesten uit noodzaak tussen de bedrijven door gebeuren, want je bent ook intensief met Balthazar de hort op geweest.

CASIER: Een van mijn hobby's op tournee, naast liedjes schrijven en gitaar spelen, is 's avonds in mijn bunk op de bus naar tv-series kijken. Gordijntje dicht, laptop open, haha. Dit jaar heb ik er de eerste drie seizoenen van House of Cards door gedraaid. Kevin Spacey wil president worden van Amerika en slaagt daar ook in, op een corrupte manier. Heel fascinerend, met de presidentsverkiezingen die er toen nog aan zaten te komen. Ik dacht voortdurend: zouden ze nu overdrijven, of is het in real life nog erger? Ik weet dat er ook nog een vierde seizoen is, maar dat bewaar ik voor de volgende tour. (lacht)

Waaraan geef je je dan graag over als je thuis bent?

CASIER: Vorig jaar lag voor mij het boek 1001 albums die je gehoord moet hebben! onder de kerstboom. In plaats van dat een plek te geven op het toilet kreeg ik het grappige idee om effectief werk te maken van die titel. Via Spotify ben ik die platen dus chronologisch gaan beluisteren. Ik ben nog niet zo ver geraakt - ik zit in 1961 of zo - maar het blijft wel een uitdaging. Nog voor járen, aan dit tempo. Maar ik heb natuurlijk ook nog naar andere dingen geluisterd. Naar Pond bijvoorbeeld, een afsplitsing van Tame Impala. Iemand heeft me hun plaat van vorig jaar aangeraden, Man It Feels Like Space Again. Niet slecht, tot ik bij het derde nummer Holding Out for You kwam. Amai! Het beste lied dat ik in 2016 heb gehoord. Zo simpel, zo mooi. Het duurt gewoon niet lang genoeg voor mij, ondanks die outro van twee minuten! Ik was compleet van mijn sokken geblazen en dat overkomt me niet vaak. Beroepsmisvorming, waarschijnlijk. Daarom deed het nog eens deugd.

Nog eentje als uitsmijter, Simon.

CASIER: Wel, ik ben in januari als grote Quentin Tarantino-fan naar The Hateful Eight gaan kijken. Mijn verwachtingen lagen hoog maar ik vond 'm eigenlijk niet zo goed - wacht, het komt nog. Ik wist er op voorhand niks over en misschien had ik toch maar beter de trailer gecheckt. Nu, de dagen erna heb ik er wel veel over nagedacht en gelezen, en realiseerde ik me dat je de film bijna als een toneelstuk moet ondergaan. Ik ben toen nog maar eens naar de cinema getrokken, en inderdaad: ik keek met andere ogen en het was de max. The end. (lacht)

Kurt Blondeel

Onze partners

Deze website maakt gebruik van cookies om uw gebruikservaring te verbeteren. Door verder te surfen, stemt u in met ons cookie-beleid. Meer info