Voor de overledenen

21/03/07 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:08

André Téchiné is nooit beschroomd geweest om voor zijn films uit zijn eigen leven te putten. In 'Les Témoins' blikt de Fransman voor het eerst terug op een periode die diepe littekens bij hem heeft nagelaten: het uitbreken van de aidsepidemie.

s kunst per definitie autobiografisch? Er zullen in elk geval weinig kunstenaars zijn die hun eigen leven volledig uit hun werk (kunnen) weren. Of dat persoonlijke gehalte altijd even zichtbaar is, is een andere zaak. Sommigen weten het goed te verbergen, anderen pakken er graag openlijk mee uit. André Téchiné behoort tot die laatste categorie. Zijn verhalen mogen dan uiteenlopen qua stijl en genre, dezelfde elementen keren steevast terug. Téchiné komt bijvoorbeeld uit Valence d'Agen, een provinciestadje van amper 5000 inwoners ten noordwesten van Toulouse. Dat gegeven vind je terug in onder meer Le Lieu du crime, Les Roseaux sauvages en Alice et Martin (die zich allemaal afspelen in een gelijkaardig stadje in het Zuid-Westen van Frankrijk). Op zijn twintigste verliet Téchiné zijn geboortegrond om in Parijs een filmopleiding te volgen. Op dezelfde manier trekken zowel Patrick Fierry in La Matiouette, Juliette Binoche in Rendez-vous als Manuel Blanc in J'embrasse pas naar de hoofdstad om acteur te worden. Het feit dat Téchiné zich aanvankelijk allesbehalve thuis voelde in de lichtstad (hij faalde voor zijn toegangsproef aan de IDHEC-filmschool) wordt dan weer gereflecteerd in de ontheemde personages uit onder meer Souvenirs d'en France, Loin en ...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners