Namen noemen

20/08/08 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:09

Decennia lang waren de begintitels met alle medewerkers van de film een verplicht saai nummertje, maar vanaf het eind van de jaren 50 groeide de credit sequence tot een aparte kunst uit. Vooral in de sixties leverde dat minifilmpjes op die in creativiteit en vindingrijkheid de daaropvolgende avondvullende rolprent ver achter zich lieten. Dé credit designer was de Amerikaanse artdirector en graficus Saul Bass, die met zijn bijdragen aan films van Otto Preminger (zoals Anatomy of a Murder, zie blz. 3) en Alfred Hitchcock voor een keerpunt zorgde in de visualisering van de begintitels. In zijn vakgebied blijft Bass ook de enige met een zekere faam bij een breder publiek. In het boek Uncredited krijgen naast Bass ook zijn vele navolgers eindelijk de aandacht die ze verdienen. Een kleine bloemlezing uit het werk van deze nobele onbekenden van de aftiteling.

Catch Me If you Can (2002)

Steven Spielberg bracht in deze oplichterskomedie met Leonardo DiCaprio ook een ode aan de pas-telkleurtjes, de typografie en het modernisme van de jaren vijftig en vroege jaren zestig. Vandaar ook deze begintitels die op briljante wijze de zachte popart en summiere grafische expressie van de mid-century reclames recycleert. Wie goed toekijkt, merkt dat dit hypergestileerde animatiefilmpje, dat voortglijdt op een speels, jazzy deuntje van John Williams, al de hele intrige weggeeft: een arme jonge lefgozer zonder diploma geeft zich achtereenvolgens en met groot succes voor lijnpiloot, dokter en...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners