Misschien bén ik wel een bitch'

04/02/09 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:10

George Bush, seksueel onkundige ex-vriendjes en bimbo's die zich zonder slipje laten fotograferen: ze worden door Lily Allen allemaal de mantel uitgeveegd op It's Not Me, It's You, de opvolger van haar succesdebuut Alright, Still. Geconfronteerd met ons keiharde bewijsmateriaal steekt de Britse zangeres de hand in eigen boezem. 'Ja, ik heb me de voorbije jaren te vaak aangesteld.'

Toen ze drie jaar geleden Alright, Still uitbracht, woonde Lily Allen nog bij haar moeder in. 2,5 miljoen verkochte exemplaren later bezit ze een huis met kunstwerken van Damien Hirst en The Clash-bassist Paul Simonon tegen de muur, heeft ze een talkshow op BBC Three en bestiert ze met Lily Loves zelfs haar eigen schoenen- en kledinglijn. Voor honderdduizenden tienermeisjes is ze een rolmodel en voor een veelvoud jongemannen een prikkelende pin-up. En dat imago van de libertaire, vrijgevochten en taboeloze vrouw zet ze ook op It's Not Me, It's You weer dik in de verf. 'I know you feel betrayed, but it's been weeks since I got laid', luidt het in Never Gonna Happen. En in Not Fair gunt ze ons een nóg intiemere blik in haar slaapkamer: 'I lie here in the wet patch in the middle of the bed / I'm feeling pretty damn hard done by / I spent ages giving head.'
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners