'Ik heb nergens spijt van'

21/04/10 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:10

Je hebt comebacks, en je hebt verrijzenissen. Zó lang vormde Roky Erickson een afgetekende piek op het diagram dat rock-'n-roll, drugs en waanzin met elkaar verbindt, dat maar weinigen over zijn muziek konden meepraten. Dat mag nu veranderen: op True Love Cast Out All Evil, zijn eerste plaat in veertien jaar, laten Erickson en begeleidingsband Okkervil River horen dat achter het sterke toogverhaal nog altijd een artiest van vlees en bloed schuilt. 'Het is goed dat ik weer zelf mijn songs kan spelen. '

Toen Roky Erickson (vandaag bijna 63) op zijn vijftiende You're Gonna Miss Me schreef, kon hij onmogelijk bevroeden dat zo veel latere generaties diep zouden buigen voor een van de opwindendste staaltjes van sixtiespunk ooit. Zijn band The 13th Floor Elevators - vijf wilde, maar godsvruchtige jongens uit Redneckland Texas - zette psychedelische rock al op de rails toen Jefferson Airplane en The Grateful Dead nog volop met hun instrumenten worstelden, en de wereld nog dik twee jaar op de summer of love moest wachten. De Elevators deden niet zomaar wat, ze hadden een manifést, dude: hun muziek net zo laten klinken als een lsd-trip. Play the acid!
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners