Arno's Master Selection - Oh la la la, ciné magnifique

29/08/07 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:09

Eerst leerde hij zijn volk rocken, nu brengt hij het ook goede smaak bij inzake film. Oostends patroonheilige en festivalmascotte Arno over zijn Master Selection. 'Benieuwd of er volk op af zal komen!'

Deliverance (John Boorman, 1972)

'Samen met mijn broer gezien vlak na de begrafenis van mijn ma. Ik dacht: 'Laat ons iets helemaal anders doen en naar de cinema gaan.' Ik weet het: het is niet de meest luchtige of aangename film voor na een begrafenis, maar het blijft tenslotte maar film. Hoe hard en brutaal hij ook is. En dat vond ik toen op een bizarre manier een heel troostende gedachte. Ook de muziek is me altijd bijgebleven: er zijn bijna alleen maar natuurgeluiden te horen - het is een soort machonachtmerrie over zakenlui wier tochtje langs een wilde rivier helemaal uit de hand loopt - met die razende, duellerende banjo's in het begin en af en toe wat countrydeuntjes op de achtergrond. Wreed intens allemaal.'
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners