Antony and the Johnsons

14/01/09 om 00:00 - Bijgewerkt op 30/03/18 om 14:10

Vier jaar geleden was Antony Hegarty nog een anonieme gender bender uit de New Yorkse kunstscene. Tot hij met I Am A Bird Now zelfs bij de hardvochtigste onverlaat onvermoede emoties losmaakte en terstond uitgroeide tot een Grote Meneer - of Mevrouw, u ziet maar. Nu heeft Antony na lang talmen een opvolger klaar. 'Ja, de druk op mijn schouders was groot.'

Een stem, een piano, een ingetogen musicerende begeleidingsgroep genaamd the Johnsons en tien ontroerende, meeslepende, hartverscheurende en adembenemende songs: ziedaar het even eenvoudige als geniale recept dat van I Am A Bird Now een instantklassieker maakte. Een mens moest eind 2005 al héél lang zoeken om een dagblad of tijdschrift te vinden dat I Am A Bird Now niét in zijn eindejaarslijstje had opgenomen. En onze pink eraf als ook opvolger The Crying Light niet veelvuldig in toekomstige jaaroverzichten opduikt, want aan het briljante recept van Antony and the Johnsons is de voorbije vier jaar gelukkig weinig veranderd. Ook de derde plaat van Antony and the Johnsons telt tien meesterlijke songs die midscheeps op de ziel inbeuken.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 3 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

Knack-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van Knack

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Onze partners