"Een oorlogsverhaal is niet noodzakelijk een droevig verhaal"

10/02/11 om 16:53 - Bijgewerkt om 16:53

Bron: Knack Focus

De Bosnische kunstenares ¦ejla Kameri? en haar Turkse collega Kutlu? Ataman stelden woensdag hun oeuvre voor in de KVS.

"Een oorlogsverhaal is niet noodzakelijk een droevig verhaal"

© Olivier Anbergen

De Bosnische kunstenares ¦ejla Kameri? en haar Turkse collega Kutlu? Ataman stelden woensdag hun oeuvre voor in de KVS. Kameri? toonde de vergelijkingspunten tussen Berlijn en haar geboortestad Sarajevo. Ataman trakteerde de aanwezigen op een (fictieve) reis naar de maan.

¦ejla Kameri? (1976) en Kutlu? Ataman (1961) zijn twee totaal verschillende kunstenaars: de Bosnische Kameri? haalt haar inspiratie voornamelijk uit zichzelf, de Turk Ataman zoekt extreme situaties op voor zijn werk.

Woensdag stelden ze in de KVS hun werk voor, een dag nadat ze samen de Routes Award van de European Cultural Foundation (EFC) in ontvangst mochten nemen.

Berlijn-Sarajevo

Kameri? toonde 'Glück' (2009), een persoonlijk verhaal dat zich in Berlijn afspeelt. Toen Kameri? zelf in 2007 naar Berlijn trok was het naar eigen zeggen de eerste keer dat ze een connectie met een andere stad voelde, volgens haar door het traumatische verleden: in kleine tekens vond ze een verbinding tussen Berlijn en haar thuisstad Sarajevo.

'Glück' (geluk) is een paradoxale, ambivalente titel. Kameri?: "Een verhaal over de oorlog is niet noodzakelijk een droevig verhaal. Mensen zijn er nog steeds verliefd, ervaren ruzies en gaan uit elkaar."

De kunstenares haalt haar inspiratie uit herinneringen, waar de Bosnische oorlog ook deel van uitmaakt. Die herinnering maakt haar werk een stuk intenser. Kameri?: " Ik ben nu gevoeliger voor allerlei dingen en heb de neiging om vooral metaforen en allegorieën te gebruiken in plaats van feiten."

Reis naar de maan

De wereld van Kutlu? Ataman oogt aandoenlijk. Met 'Journey to the Moon' (2009) wil hij het belang van verhalen en tegenstrijdigheden aantonen. De film is een samenstelling van teruggevonden zwart-witfoto's, waarmee Ataman een (vals) verhaal vertelt van Turkse dorpelingen die naar de maan willen reizen.

Veel projecten van Ataman gaan over de zelfkant van de maatschappij. Toch was het niet zijn bedoeling om gemarginaliseerde mensen te benaderen. Wat hem interesseert, is hoe mensen zich gedragen voor een camera, hoe ze een eigen personage creëren. Ataman: "Als menselijke wezens moeten we verhalen schrijven om zinvol te kunnen zijn."

Nieuwe generatie Volgens de jury van de European Cultural Foundation (EFC) staan Kameri? en Ataman symbool voor een generatie kunstenaars met een nieuwe visie op de wereld om hen heen.

Ondanks hun uiteenlopende benadering, bestrijden ze allebei culturele stereotypen en dwingen ze hun publiek om de zogenaamde realiteit vanuit een ander perspectief te bekijken. De jury koos er daarom voor om hen de ECF Routes Award te laten delen. De prijs is goed voor 50.000 euro, te verdelen over de twee artiesten.

Karine Claassen

Routes Award publiek programma, nog op 10 en 11 februari in Rotterdam.

Onze partners