Hoe zou het nog zijn met...Freddy Horion?

31/08/12 om 09:32 - Bijgewerkt om 09:32

Bron: Knack Focus

Hij zit, 33 jaar na de feiten, nog altijd in de gevangenis ondanks meerdere vragen om voorwaardelijk vrijgelaten te worden.

Hoe zou het nog zijn met...Freddy Horion?

Wie? Freddy Horion

Toen? Werd veroordeeld voor een van de gruwelijkste moorden in de Belgische geschiedenis.

Nu? Hij zit, 33 jaar na de feiten, nog altijd in de gevangenis.

Een lederen jekker, lange haren, een snorretje en een donkere bril. Niet meteen iemand die je graag in het donker zou tegenkomen. Dit is het beeld dat we hebben van Freddy Horion, zoals hij in 1980 voor zijn volksrechters stond. Horion pleegde een van de gruwelijkste moorden in de Belgische geschiedenis: die op de familie Steyaert uit Sint-Amandsberg. Hij zit, 33 jaar na de feiten, nog altijd in de gevangenis ondanks meerdere vragen om voorwaardelijk vrijgelaten te worden.
Op 23 juni 1979, net voor de zomervakantie, bellen Freddy Horion en zijn kompaan Roland Feneulle aan bij autohandelaar Steyaert. Ze hebben het plan opgevat om de man te overvallen en er met een van zijn auto's vandoor te gaan. De vrouw van Roland Steyaert, Leona, opent de deur en laat de mannen binnen. Horion en Feneulle gaan samen met Roland Steyaert rustig rond de tafel zitten om de details van de verkoop van een 2 PK'tje te bespreken. Maar dan haalt Horion zijn Long Rifle met afgezaagde loop boven. Hij bedreigt Roland Steyaert, Leona en hun 13-jarig dochtertje Hilde. Moeder en dochter worden in de kelder opgesloten. Vader Roland wordt meegenomen naar de garage en daar wordt hij met een schot in de slaap afgemaakt. Bijna gelijktijdig draait een auto het erf op.

Dochter Anne-Marie Steyaert, 22 jaar, en haar 24-jarige verloofde Marc De Croock komen nietsvermoedend met boodschappen binnen. Anne-Marie wordt in de kelder bij haar moeder en zus opgesloten, Marc wordt naar de garage gebracht waar hem hetzelfde lot als Roland Steyaert wacht. Het hek is van de dam, stoppen kan niet meer. Anne-Marie is het volgende slachtoffer. De jonge vrouw wordt eerst door beide gangsters misbruikt voor ze haar doodschieten. Daarna zijn moeder Leona en Hilde aan de beurt. Het dochtertje overleeft echter de twee schoten die Horion op haar afvuurt. Feneulle moet de slachtpartij afmaken. Met 4.000 oude Belgische frank (nu zo'n 100 euro), een handvol juwelen, wat antieke stukken om het op een roofoverval te doen lijken en een auto verdwijnt het tweetal.

Raadsel

De speurders staan voor een raadsel. Een raadsel dat alleen maar nog groter wordt als ze merken dat het wapen waarmee de vijf slachtoffers zijn omgebracht al eerder bij een moord werd gebruikt: die op de 45-jarige Hélène Lichachevski, een Poolse vrouw die een kledingwinkeltje had aan de Vliegtuiglaan in Gent en die op 9 februari van datzelfde jaar met twee nekschoten werd geëxecuteerd. De speurders vermoeden dat het om roofmoord gaat, maar ze hebben toch hun twijfels. De dader(s) ging er immers wel met 5.000 frank vandoor, maar liet een behoorlijke som in de kassa achter.

Twee dagen na de moord op de familie Steyaert wordt Feneulle opgepakt, een dag later Horion. Ze bekennen snel en Horion bekent meteen ook de moord op de winkelierster. Anderhalf jaar later, in december 1980, staan beiden voor een assisenjury. Horion wordt verdedigd door een piepjonge Jef Vermassen. Die probeert de feiten vooral te verklaren door wat Horion in zijn leven heeft meegemaakt. Dat hij als 12-jarige op zijn fiets is aangereden door een politieman waardoor hij zeer zware hoofdwonden opliep.

Zijn lange haren dienen eigenlijk alleen maar om de verminkingen te verbergen, zegt Vermassen. De dader werd niet eens gestraft en de familie Horion had geen geld om een dure advocaat op de zaak te zetten. Een paar jaar later kreeg Horion steengruis in zijn ogen. Hij zou daardoor gedoemd zijn om voor de rest van zijn leven een donkere bril te dragen. En Horion zat jaren in de cel, een opvallend zware straf voor een eerder klein vergrijp, zo getuigden ook criminologen op het proces. Horion had als voorbeeld moeten dienen en hij had die straf als zeer onrechtvaardig ervaren.

Al deze elementen samen zorgden ervoor dat bij Horion de wrok tegen de maatschappij steeds groter werd. Want dat was zijn drijfveer. Haat, wrok en de wraak. De diefstal van het geld was voor hem slechts bijzaak.

Doodstraf

Horion en Feneulle krijgen van de volksjury de doodstraf, die meteen in levenslange opsluiting wordt omgezet. Horion legt zich bij deze straf niet neer en probeert een aantal keer te ontsnappen. Hij slaagt daar effectief ook twee keer in. Zijn vlucht is telkens van korte duur. Zijn laatste vlucht dateert van 1987, al wordt er gezegd dat er later in zijn cel ontsnappingsmateriaal is gevonden. Iets wat Horion zelf ten stelligste ontkent.

Horion heeft sinds 1995 verschillende keren gevraagd om voorwaardelijk vrij te komen. Zijn aanvraag is telkens geweigerd. Ook Feneulle zit nog vast. Horion (66) en Feneulle (59) zijn twee van de vier mannen die al meer dan 30 jaar in de cel zitten. De anderen zijn Staf van Eyken (61) en Jan Caubergh (78).

Nog een klein, maar niet onbelangrijk detail: Horion en Feneulle hebben beiden, in de korte tijd dat ze als twintigers niet in de gevangenis zaten, kinderen gekregen. Beiden een zoon en een dochter. Met beide zonen liep het helemaal mis: Dave, de zoon van Horion, sloeg in 1996 na een caféruzie een zestiger dood. Hij werd twee jaar later, na een groepsverkrachting, geïnterneerd. Jean-Marc, de zoon van Feneulle, was een kleine crimineel toen hij in 1998 aan een overdosis drugs overleed. Van de dochter van Horion, die haar naam veranderde, weten we niets.

De dochter van Feneulle kreeg in 1998 een zeer zwaar auto-ongeluk en is gehandicapt. Zij zit nog altijd in een rolstoel. Zij hoopt, elk jaar opnieuw, dat haar vader door de SURB in voorwaardelijke vrijheid wordt gesteld. Maar tot nog toe was het ook voor Feneulle telkens weer een 'njet'.

Désirée De Poot

Onze partners