Top10: Sidney Lumet

11/04/11 om 10:32 - Bijgewerkt om 10:32

Bron: Knack Focus

De Amerikaanse filmmaker Sidney Lumet stierf dit weekend op 86-jarige leeftijd. Hij heeft ongeveer 45 films op zijn naam staan. Knack Focus-hoofdredacteur Patrick Duynslaegher zet zijn top-tien in chronologische volgorde.

Top10: Sidney Lumet

1.TWELVE ANGRY MEN (1957). Lumets eerste bioscoopfilm (na een training bij live televisie drama) was meteen schot in de roos. Alles speelt zich af in de oververhitte kamer waarin twaalf gezworenen over het lot beslissen van een jonge kleurling beschuldigd van moord. Elf vinden hem 'guilty as hell', de twaalfde (Henry Fonda) twijfelt.


2.LONG DAY'S JOURNEY INTO NIGHT (1962). Mede door Lumets meesterlijke acteursregie werd dit de beste Eugene O'Neill verfilming ooit: Katherine Hepburn, Ralph Richardson, Jason Robards en Dean Stockwell spelen als de gefolterde familieleden de pannen van het dak. Verfilmd toneel maar ook echte, intense cinema.


3.THE PAWNBROKER (1965). Rod Steiger in een geweldige vertolking als de Joodse pandjesbaas in Harlem. Stilistisch gedurfde mix van cinéma vérité technieken in de straten van New York en Resnais achtige flashbacks voor de concentratiekampherinneringen van Steiger.


4.THE OFFENCE (1972). Een van de minst bekende en meest onderschatte films van Lumet, met Sean Connery als een kleinsteedse politie-inspecteur die tijdens confrontatie met kindermoordenaar met zijn demonen worstelt en zijn mislukte leven onder ogen ziet. Zeer intens, naargeestig en bitter: zou nu niet meer kunnen gemaakt worden.


5.SERPICO (1972). In bestudeerd realistische stijl verpakt relaas van waargebeurde verhaal van Newyorkse cop (Al Pacino) die corruptie van collega's aanklaagt.


6.DOG DAY AFTERNOON (1975). Al Pacino als een klungelende bankrover die geld nodig heeft om de seksoperatie van zijn minnaar te bekostigen. Lumet vat met een documentair oog voor detail de chaos, de verwarring, de zenuwslopende spanning en de pijnlijke humor van de situatie. 70's cinema op zijn best: ambitieus, vermetel en ook razend meeslepend.


7.NETWORK (1976). 'Im as mad as hell and I'm not going to take it anymore.' De beroemdste scène uit Lumets profetische satire van het cynisme van de media in het Amerika van de conglomeraten en de religie van de kijkcijfers. Peter Finch overleed kort na de opnamen en kreeg postuum een verdiende Oscar.


8.PRINCE OF THE CITY (1981). Lumets meesterwerk is een episch, verbluffend gedetailleerd en uitputtend onderzoek naar corruptie bij New Yorks 'finest'. Alhoewel de stijl van deze dossierfilm als 'realistisch' en zelfs documentair wordt ervaren is het in feite allemaal nauwgezet gestileerd. Met een geweldige Treat Williams.


9.Q & A (1992). Een van de sterkste latere films van de 'Dickens van het moderne New York'. Met een overrompelende Nick Nolte als de corrupte Ierse detective die met zijn opgekropte haat geen blijf weet. De etnische spanningen binnen een politiekorps dat op springen staat, worden door Lumet briljant geanalyseerd.


10.BEFORE THE DEVIL KNOWS YOU'RE DEAD (2007). Op zijn 84ste tekende Lumet zijn finale en meest bittere en donkere film: een schrijnend fatalistisch familiedrama vol rancune, gestuntel, wraak en afrekeningen met het verleden. Een ongelofelijk orgelpunt van een fenomenale carrière.

Lees meer over:

Onze partners