Recensie 'Star Wars Episode VII - The Force Awakens': De astronomische verwachtingen (bijna) ingelost

16/12/15 om 10:10 - Bijgewerkt om 16:02

Met The Force Awakens laat J.J. Abrams de legendarische Star Wars-saga ontwaken uit een lange hypersleep. Het resultaat: nostalgische scifipret, en beter dan de prequels van George Lucas.

Recensie 'Star Wars Episode VII - The Force Awakens': De astronomische verwachtingen (bijna) ingelost

© Lucasfilm

Nooit werd er zo reikhalzend uigekeken naar een nieuwe Star Wars als naar episode 7 (of 4, als je de overbodige prequels niet meerekent) van 's werelds lucratiefste ruimtefranchise. De druk op regisseur J.J. Abrams moet dan ook gigantisch zijn geweest: hoe kom je tegemoet aan zulke astronomische verwachtingen? Hoe slaag je erin om én het kind terug te doen ontwaken in iedere volwassene die met open ogen naar A New Hope, (1977) The Empire Strikes Back (1980) en Return of The Jedi (1983) zat te staren én een nieuwe generatie aan te spreken die nog nooit van de namen R2-D2, C-3PO of Luke Skywalker gehoord heeft?

Delen

J.J. Abrams is er in geslaagd de juiste balans te vinden tussen nonsensicale fun en grootschalige blockbustercinema, tussen intiemere momenten en knetterend spektakel

Dit had geweldig fout kunnen lopen, maar de cineast die eerder al de Star Trek-franchise reanimeerde, levert puik werk af. Hij is er in geslaagd de juiste balans te vinden tussen nonsensicale fun en grootschalige blockbustercinema, tussen intiemere momenten en knetterend spektakel.

De basisingrediënten die zo'n 30 jaar geleden door George Lucas werden uitgedokterd, blijven overeind. Maar de technologie heeft niet stilgestaan, dus krijgt alles een modernere look: van de vertrouwde ruimtetuigen (de TIE fighters!) tot de planeten en uitrustingen (de stormtrooperoutfits, die blinken als nooit tevoren.). Het is smullen voor de fans, maar het geeft ook een beetje een overvolle indruk.

Recensie 'Star Wars Episode VII - The Force Awakens': De astronomische verwachtingen (bijna) ingelost

Practical effects

Het verhaal speelt zich zo'n dertig jaar af na Return of the Jedi, het sluitstuk van de oude trilogie. Het rijk van Darth Vader is vernietigd, maar uit de as is een nieuwe troepenmacht opgestaan: de New Order, met de boosaardige Kylo Ren (Adam Driver). Een groep verzetstrijders is op zoek naar een droid die weet waar de vermiste Jedistrijder, Luke Skywalker, zich bevindt. We treffen een rist nieuwe personages aan: de zwarte stormtrooper Finn (John Boyega), de stoere eenzaat Rey (Daisey Ridley) en een bende oudgedienden, onder wie Harrison Ford, die soms een oneliner te veel krijgt, als de legendarische smokkelaar Han Solo.

In plaats van overtollige CGI, iets waar Lucas zich voordien schuldig aan maakte, kiest Abrams voor practical effects - niet elk shot lijkt op een uit de hand gelopen videogame - en draaide hij op echte woestijnvlaktes en ijzige landschappen om het universum far, far away terug tastbaar te maken.

Delen

Minpunten? Dat er nooit afgeweken wordt van de conventies van de blockbuster, en dat de film soms kreunt onder het gewicht van zijn eigen, loodzware ambities

Het pure plezier bij het aanschouwen van Han Solo die aan boord van zijn roestige Millennium Falcon tegen lichtsnelheid door het luchtruim klieft, de kinderlijke verwondering wanneer we voor het eerst terug een blik opgvangen van Prinses Leia, nu 30 jaar ouder, de lightsaber-duels en flitsende ruimtegevechten: aan nostalgische knipogen en adembenemende momenten geen gebrek.

Uiteraard zijn er ook minpunten. Om het met de woorden van opper jedi master Yoda - die we in dit avontuur evenwel niet aantreffen - te zeggen: A masterpiece, this is not. De plot voelt bij momenten langdradig aan, Abrams wijkt nooit echt af van de conventies van de blockbuster, en soms kreunt de film onder het gewicht van zijn eigen, loodzware ambities. Maar laat dat de pret vooral niet drukken. The force is strong in this one!

Star Wars Episode VII: The Force Awakens, een film van J.J. Abrams met Daisey Ridley, Harrison Ford, Carrie Fisher en Oscar Isaac, is vanaf woensdag 16/12 te zien in de bioscoop. Deze recensie verschijnt op 23/12 in Knack Focus.

Onze partners