Oscarnight: verslag van de show

08/03/10 om 16:06 - Bijgewerkt om 16:06

Bron: Knack Focus

Focus Knack fileerde de Oscarshow: "de 82ste editie van de Oscarnacht bevatte niks memorabels, wat misschien wel het geval was geweest als Sacha Baron Cohen ze had gepresenteerd."

Oscarnight: verslag van de show

© Epa

De champagneflessen zijn uitgezopen, de ego's zijn gevloerd of opgekrikt, Barbra Streisand is weer eens onder de mensen mogen komen en last but not least, de Oscarbeeldjes zijn allemaal uitgedeeld. De 82ste editie van de Oscarnacht bevatte niks memorabels, wat misschien wel het geval was geweest als Sacha Baron Cohen ze had gepresenteerd.

De presentatie van de Academy Awards-ceremonie was in handen van showbizzveteranen Steve Martin en Alec Baldwin. De oneliners, ongetwijfeld voor hen bedacht door een bende gewiekste humorfabrikanten, waren afwisselend geslaagd en flauw. Het duo voorzag de show van een degelijke bijdrage, maar er werd ten opzichte van vorig jaar niettemin aan spektakelelement ingeboet. Geen Hugh Jackman meer, die de getalenteerde musicalperformer in zich de vrije loop liet gaan. Geen bigband die je naar de 40's katapulteerde. En geen menselijke mode-experimenten die voluit 'DE-CA-DEN-TIE' scandeerden.

Besparing op sentiment en Ben Stiller als Na'vi

Het hele gebeuren kende wel een vaart van jewelste. De besparing op sentiment en spektakel is misschien het beste dat de Oscarshow kon overkomen: momenten die hoorden te ontroeren, deden dat ook echt. Het jaarlijkse 'In Memoriam'-segment werd aangekleed door een haarscherpe live coverversie van 'In My Life' (the Beatles) door James Taylor, terwijl op de grote schermen de namen, gezichten én verwezenlijkingen voorbijraasden van mensen die het voorbije jaar het loodje hebben gelegd in Hollywood.

Het dodenlijstje bevatte de verwachte goden en godinnen, zoals Patrick Swayze, Brittany Murphy en Eric Rohmer. Grote afwezige was Farah Fawcett, iets waar Chicago Sun Times-criticus Roger Ebert al eerder zijn beklag had over gedaan. Ondanks deze uitglijder werden ook producers, scenaristen en cinematografen die misschien nooit eerder een belletje deden rinkelen bij het grote publiek, geëerd met een korte vermelding. Daarbij werden beelden getoond van de projecten waaraan ze hun medewerking hadden verleend.

Spring-in-'t-veld Ben Stiller lijkt er dan weer de gewoonte van te maken om elke Oscareditie uit de band te springen. Deze keer kondigde hij de Oscar voor beste make-up aan als Na'vi. Stillers typerende brave humor biedt echter serieus wat weerwerk aan zijn hang naar subversiviteit. En een jaarlijks terugkerende hang naar subversiviteit is gewoon een verbloeming van wat Stiller daar komt doen, namelijk een ordinaire routineklus ... Volgend jaar beter, Ben!

Oppervlakkige routine

Dat 'The Hurt Locker' de grote winnaar is, zou u bij het verschijnen van dit artikel allang moeten ter ore zijn gekomen. Maar erg beklijvende televisie leverde die winst niet op: Kathryn Bigelow en co haspelden mooi hun danklijstjes af, terwijl er af en toe close-upshots kwamen van James Cameron en de vele facetten van zijn persoonlijkheid (zelfingenomenheid, misnoegdheid, gespeelde verrassing en fake trots voor zijn ex-vrouw). Het mag dan wel amusant zijn om pseudogenie Cameron van zijn troon te zien geduwd worden, het bleef allemaal zo verdomd professioneel.

Deze Oscarnacht was zo gespeend van onconventionele emoties en ongebondenheid dat het zelfs charmant was om Sandra Bullock tijdens haar dankspeech te zien snikken. En alles mocht dan wel met een rotvaart van het scherm zoeven: als er niet veel te zien valt is dat des te jammerlijk. Amusement voor de filmliefhebber, oppervlakkige routine voor de televisiekijker. Volgens ons was dat wel anders geweest als de Academy Sacha Baron Cohen hadden laten presenteren!


Laurens Bouckaert

Onze partners