Na de controverse op Flying Lotus' debuutfilm: vijf gore voorgangers

30/01/17 om 18:27 - Bijgewerkt om 18:28

Flying Lotus zorgt met zijn eerste langspeelfilm Kuso meteen voor kerende magen en leeglopende zalen. De film werd zelfs uitgeroepen tot de goorste ooit. Kan het nog smeriger?

Na de controverse op Flying Lotus' debuutfilm: vijf gore voorgangers

Uit 'Kuso' van Steven 'Flying Lotus' Ellison. © GF

Steven Ellison, vooral bekend onder zijn muzikale pseudoniem Flying Lotus, maakte met Kuso een langspeelfilmdebuut dat de kijker tot het uiterste drijft. De film, een mix tussen live action, poppenspel en animatie, zorgde op het Sundance Film Festival dan ook voor de nodige controverse. Een harige anus, een fontein van diarree en een overdosis aan zowat alle andere lichaamssappen: vele kijkers hielden het niet vol en verlieten vroegtijdig de zaal. Het Amerikaanse technologiemagazine The Verge kende Kuso daarom prompt de titel 'grossest movie ever made' toe.

Aan concurrenten nochtans geen gebrek. Wij zetten enkele gore voorgangers op een rij - niet voor gevoelige kijkers!

PINK FLAMINGOS (John Waters, 1972)

Wanneer dragqueen Divine door een krant wordt uitgeroepen tot 'smerigste persoon ooit', doen haar rivalen er alles aan haar die titel te ontnemen. Het echtpaar Marbles, dat op de zwarte markt baby's verkoopt aan lesbische koppels, is vol van jaloezie. Het gevecht om de eretitel gaat steeds verder en eindigt in - hoe kan het ook anders - kannibalisme. Misselijkmakend hoogtepunt van de film: Divine die zich bezondigt aan verse hondenpoep. Deze zelfverklaarde 'oefening in slechte smaak' werd een regelrechte cultklassieker en wordt beschouwd als een van de belangrijkste queerfilms ooit.

SHIVERS (David Cronenberg, 1975)

We kennen Cronenberg als regisseur van A History of Violence en Maps to the Stars, maar zijn grote doorbraak was het bizarre Shivers. De werktitel, Orgy of the Blood Parasites, vat de film nog het best samen. De plot: parasieten die zich via geslachtsgemeenschap in het menselijke lichaam nestelen om deze vervolgens te besturen. Het verhaal bleek niet verkoopbaar aan producers, wat Cronenberg en co. op het idee bracht een ander scenario in te leveren om alsnog subsidies te krijgen. De Canadese regering stelde huiverend vast dat ze geen film over de geschiedenis van de Canadese maatschappij, maar wel een absurde horrorfilm had gefinancierd. Toen de film een hit bleek, besloten ze het er toch maar bij te laten.

NEKROMANTIK (Jörg Buttgereit, 1987)

Ondanks de cultstatus is deze 'eerste erotische film voor necrofielen' in verschillende landen nog steeds verboden. Hoofdpersonage Rob Schmadtke werkt voor Joe's Cleaning Agency, een bedrijf dat lijken opruimt. De ideale werkomgeving voor een necrofiel, horen we u denken. En inderdaad, Rob is het soort man dat zijn werk graag mee naar huis neemt. Alsof dat nog niet verontrustend genoeg is, blijkt zijn vrouw zijn passie ook nog eens te delen. Laat ons zeggen dat we nog nooit zo'n koudbloedige trio's zagen.

THE HUMAN CENTIPEDE (Tom Six, 2009)

Een gepensioneerde Duitse chirurg met zin voor experiment: het levert een bizarre film op. Dokter Heiter besteedt zijn carrière aan het scheiden van Siamese tweelingen, maar in zijn vrije tijd test hij graag het omgekeerde uit. Wat als hij nu eens verschillende mensen aan elkaar koppelt tot één groot organisme, een soort menselijke duizendpoot? Hij besluit enkele Amerikaanse toeristen te drogeren en hen via de mond-aan-anustechniek aan elkaar vast te hechten. De Nederlandse regisseur Tom Six beweerde dat zijn film 100% medisch correct is, maar dat wordt betwijfeld door verscheidene experten die zich in de zaak verdiepten. Vraag ons niet waarom.

RAW (Julia Ducournau, 2016)

Het regiedebuut van de Franse Julia Ducournau vertelt het verhaal van een vegetarische studente die via een ontgroeningsritueel op de universiteit alsnog haar appetijt voor vlees - en dan nog liefst van al de menselijke variant - ontdekt. De film werd positief onthaald door critici en kaapte enkele prijzen weg op internationale filmfestivals. Helaas kon niet iedereen in het publiek de film volledig meepikken. Tijdens een vertoning op het filmfestival in Toronto vielen verscheidene mensen flauw en moest er zelfs een ambulance gebeld worden. Van vegetariër naar kannibaal, het is ook nogal wat voor een mensenmaag.

Jozefien Wouters

Onze partners