Ken Loach en de Gouden Palm

22/05/12 om 16:05 - Bijgewerkt om 16:05

Bron: Knack Focus

Met 'The Angels' Share' mocht Brits regisseur Ken Loach zijn elfde Gouden Palm-nominatie op zijn naam zetten. In het verleden won hij nog maar één keer de begeerde prijs.

Ken Loach en de Gouden Palm

© REUTERS/Eric Gaillard

Momenteel vertoeft de chroniqueur van het Brits sociaal realisme onder het druilerige wolkendek van Cannes met 'The Angels' Share'. De persconferenties, de flitsende camera's en de talloze interviews zijn allesbehalve een rariteit voor Loach. De Franse badstad is dan ook een beetje als een tweede thuis voor de Brit. Dertien van zijn films vonden hun weg naar Cannes, waarvan elf genomineerd werden voor de Gouden Palm. Ook dit jaar maakt hij kans op het gouden palmblad. Een terugblik op de 31-jarige verhouding tussen de Palm en de films van Loach.

Looks and Smiles (1981)

Ken Loach werd voor het eerst opgemerkt in Cannes toen hij in 1979 de FIPRESCI-prijs kreeg toebedeeld voor 'Black Jack'. Twee jaar later was zijn eerste Gouden Palm-nominatie een feit voor 'Looks and Smiles', een in melancholie gedrenkt Tatcheriaans sociaal drama tegen de achtergrond van de Ierse Troubles. Het relaas over een jongeman die doelloos zijn toekomst tegemoet gaat, won geen Gouden Palm, maar was wel goed voor de prijs van de eucemenische jury en de Young Cinema Award. De toon was gezet.

Hidden Agenda (1990)

1981 werd gevolgd door negen magere jaren, tot in 1990. Cannes kon de overheidskritiek in 'Hidden Agenda' wel smaken en beloonde Loach met zijn tweede Palmnominatie. Ook deze keer geen Palme d'or om op het nachtkastje te zetten, maar hij kwam wel dichtbij met de Juryprijs.


Raining Stones (1993)

Een man probeert geld in te zamelen om het communiejurkje van zijn dochtertje te kopen, maar maakt daarin enkele desastreuze keuzes. Dat is het uitgangspunt van 'Raining Stones'. Ook deze was goed voor de Juryprijs.


Land and Freedom (1995)

Met een vierde poging moet het toch wel lukken om die vervloekte Gouden Palm te veroveren? Think again! Het verhaal van een Britse communist die zich aan de republikeinse kant van de Spaanse Burgeroorlog schaart ging wel naar huis met de FIPRESCI-prijs en de prijs van de eucemenische jury.

My Name is Joe (1998)

Het werd moeilijker en moeilijker om een nieuw Filmfestival van Cannes in te denken zonder de aanwezigheid van Loach. 'My Name is Joe' , een grauwe romance tussen een alcoholieker en een buurtverpleegster, was de inzending in 1998.


Bread and Roses (2000)

Twee Latijns-Amerikaanse zussen die als poetsvrouwen werken in een kantoorgebouw strijden om het recht om zich te syndiceren. De Palm ging dat jaar naar Las Von Triers zang- en treurfestijn 'Dancer in The Dark'.


Sweet Sixteen (2002)

Tienerdrama over een jongeman die, wanneer zijn moeder uit de gevangenis komt, geld probeert in te zamelen voor een huis. Dit keer was het Roman Polanski die onder Loach zijn duiven schoot.


The Wind That Shakes the Barley (2006)

Geduld is een schone deugd. Na 23 jaar op de kin kloppen werd Loach eindelijk beloond met dat glorieuze gouden object, de Palme d'or. De Britse cineast bewees zijn vakmanschap nogmaals met een blik op de Ierse Republikeinen van begin 20ste eeuw en de woelige relatie tussen twee broers door de anti-Britse rebellie. 'The Wind That Shakes The Barley' werd Loach zijn grootste kassucces.


Looking For Eric (2009)

Een voetbalfan ontvangt wijze levenslessen van ex-Manchester United-speler Eric Cantona. Een opmerkelijke, maar eerlijke toevoeging aan het oeuvre van Loach.


Route Irish (2010)

Een veiligheidsagent reist af naar Irak om zelf de dood van zijn vriend uit te pluizen. Genomineerd voor de Gouden Palm in het jaar dat het zonderlinge 'Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives' de hoofdprijs kreeg uit de handen van juryvoorzitter Tim Burton.


The Angels' Share (2012)

De film waarmee de regisseur momenteel een gooi doet naar de Gouden Palm. Loach schetst een bitterzoete komedie waarin protagonist Robbie (Paul Brannigan) zijn leven ziet veranderen door de komst van zijn pasgeboren zoon. Robbie wil zijn criminele leven achterwege laten en zijn toekomst een andere wending geven. Wat beter dan naar een whiskeydistilleerderij te trekken om over je verdere leven na te denken? Cheers!

(JVDV)

Onze partners