James Bonds Magnificent Seven: de beste 7 films met 007

31/10/15 om 09:02 - Bijgewerkt om 09:33

Met Spectre komt er op 4 november een soort best of-Bond in de zalen, die knipoogt naar zijn eigen filmverleden. Hoog tijd voor ons om terug te blikken: dit zijn de beste 7 Bondfilms volgens Knack Focus.

James Bonds Magnificent Seven: de beste 7 films met 007

© gf

001: Goldfinger (1964)

De derde Bond is nog altijd een van de meest memorabele prenten uit de franchise. Sean Connery - met een smoking onder zijn duikpak - moet superslechterik Goldfinger (Gert Fröbe) beletten dat hij een atoombom in gouddepot Fort Knox plaatst. Pussy Galore, een Aston Martin als trukendoos en Ken Adams mammoetdecors zorgen voor de sterke momenten. (LJ)

002: Dr. No (1962)

Nu geldt de Bondserie als een van de succesrijkste ooit, maar in het begin was niemand overtuigd van het potentieel. 'Everybody pissed themselves with laughter ', aldus een ooggetuige van een van de eerste Londense visies. 'Regisseur Terence Young trok zich de haren uit, omdat de film niet als komedie bedoeld was. Maar niemand wist dat geschiedenis gemaakt werd.'

De gehuurde Sunbeam Alpine is misschien niet te vergelijken met de bolides uit de latere films, alle andere ingrediënten zijn al present in deze allereerste Bond: een puur product van de Londense Swinging Sixties.

De toen onbekende Sean Connery - hier al een en al viriele charme, de ironie volgde vanaf Bond 02 - werd wereldberoemd als 007. Ursula Andress als Honey Ride blijft de meest memorabele Bondgirl. Haar scène in witte bikini op het strand in Crab Key, Under the Mango Tree zingend, is een klassieker. (LJ)

003: On Her Majesty's Secret Service (1969)

On Her Majesty's Secret Service blijft een buitenbeentje, maar is wel een intrigerend curiosium. Het is namelijk de meest sentimentele in de reeks, ook al omdat Bond erin trouwt, op zijn bruiloftsdag zijn bruid verliest en bij haar lijk zit te huilen.

De nieuwe Bondacteur George Lazenby wordt door het publiek verworpen, en wordt al na één incarnatie van de Britse geheim agent afgevoerd. Telly Savalas is slechterik Blofeld, die dit keer chemische oorlogsplannen koestert. Diana Rigg is de beste actrice die ooit een Bondgirl speelde.

De enige Bond geregisseerd door Peter Hunt (cutter van de vijf eerste films) stelt teleur aan de kassa, maar krijgt later grote cultaanhang. (PD)

004: From Russia With Love (1963)

Nadat president John F. Kennedy Ian Flemings From Russia with Love één van zijn favoriete boeken aller tijden noemt, wordt het de tweede verfilming in de Bondfranchise - From Russia with Love is meteen ook de laatste prent die Kennedy nog in het Witte Huis ziet vooraleer naar Dallas te trekken, waar hij vermoord wordt.

Opper-Bond Sean Connery, die hier jacht maakt op een Russische decoderingsmachine, blijft aan boord, Daniela Bianchi (die de rol van de Italiaanse schoonheidskoningin Tatiana Romanova speelt) flankeert hem als een van de jongste Bondgirlactrices ooit - ze zal later ook nog meespelen in de Bondparodie OK Connery, aan de zijde van Seans broer Neil Connery.

Memorabel is vooral het gevecht tussen Bond en schurk Donald 'Red' Grant (Robert Shaw) in een treincoupé, een furieuze scène waar in veel latere Bondfilms nog een variatie op gemaakt wordt, maar die nooit echt overtroffen wordt. (MI)

005: Skyfall (2012)

Skyfall is een stijlvolle joyride met respect voor 007's verleden en oog voor diens toekomst. Op vlak van regie scoort de Bondfilm - waarin de Britse geheime dienst wordt aangevallen door cyberterrorist Raoul Silva (Bardem met blonde pruik), eindelijk nog eens een heuglijke slechterik - gelukkig stukken beter dan de hyperkinetische voorganger Quantum of Solace. Dat is te danken aan Brits stilist Sam Mendes, die het spionageverhaal rechtlijnig houdt en ademruimte geeft aan de personages die in mondo Bond meestal slechts plotpionnen zijn.

Maar de moeder aller James Bond-films, it ain't. Dat Mendes meer een karakter- dan een actieregisseur is, is er bij momenten duidelijk aan te zien. Bovendien is het een understatement dat er aan de Franse bondgirl Bérénice Marlohe géén grote actrice verloren is gegaan. Eindscore: een 007 op tien. (DM)

006: Casino Royale (2006)

Er brak een internetvete tegen Daniel Craig uit toen die tot ieders verbazing werd voorgesteld als de nieuwe 007. Toch zullen zelfs zijn meest verbeten criticasters het moeten toegeven: Craig is geen goeie Bond maar een gewéldige. Hij is de meest dierlijk dreigende en ijzig koele moordmachine sinds über-Bond Sean Connery. En met Eva Green als Vesper Lynd krijg je in Casion Royale misschien wel de mooiste, slimste en meest complexe Bondgirl ooit voorgeschoteld.

De 21e Bondaflevering schiet als een opgepepte Aston Martin uit de startblokken: géén megalomane flauwekul of onnozele gadgets in de snoeiharde zwart-witproloog en de eerste lang uitgesponnen actiesequens, maar forse actie in een meer realistische stijl en een plot die met beide benen stevig in de actuele onderwereld staat.

Toch is Bonds operatie 'back-to-basics' - Casino Royale is de eerste roman die Ian Fleming ooit neerpende over de dandy-killer en in zekere zin dus zijn wedergeboorte - niet op alle fronten even geslaagd. Het grootste probleem zit hem in de dramatische structuur, en in het feit dat huurling Martin Campbell - die eerder al GoldenEye draaide met Pierce Brosnan - een persoonlijke signatuur mist. Niets meer dan een degelijke actiefilm dus. (DM)

007: GoldenEye (1995)

Na Sean Connery, George Lazenby, Roger Moore en Timothy Dalton mag Pierce Brosnan Ian Flemings onsterfelijke held James Bond vertolken in de zeventiende afleveringen van de 007-franchise. Deze update met lichte retrotoets is een stuk minder macho, omdat Bonds baas M dit keer een vrouw is (Judi Dench). Al blijven uiteraard de Bondgirls, hier onder meer Famke Jansen als sigaarrokende vamp met dodelijke dijen.

De meest opmerkelijke ingreep is dat er ingespeeld wordt op de nieuwe politieke realiteit van na de val van de Berlijnse Muur: de Koude oorlog is een relikwie, de nieuwe schurken en vijanden zijn de maffia en ontrouwe militairen die hier de plak zwaaien in het postcommunistische Sint-Petersburg.

GoldenEye, een verwijzing naar Flemings huis op Jamaica waar hij de Bondavonturen schreef, krijgt ook een totaal nieuwe generiek. De titeldesign met geweerloop van bijna alle Bondfilms is van de hand van Maurice Binder, die overleed in 1991. Binder wordt opgevolgd door Daniel Kleinman, een Britse videoclipregisseur. Hij digitaliseert de look en maakt hem hipper, terwijl hij als hommage trouw blijft aan Binders ontwerp. (LJ)

Onze partners