Fragment: Bonnie and Clyde

04/10/10 om 17:09 - Bijgewerkt om 17:09

Bron: Knack Focus

De emotionele ballade over het beruchte misdaadpaar is een van de meest controversiële en invloedrijke films uit de jaren 60.

Bonnie and Clyde (1967) ****
(Warner)

Fragment: Bonnie and Clyde

Met zijn bekendste wapenfeit Bonnie and Clyde tekende Penn voor een van de meest controversiële en invloedrijke films uit de jaren 60, want de film deed de discussie rond de uitbeelding van geweld in de cinema hoog oplaaien.

Het genre van de gangsterfilm zou nooit meer hetzelfde zijn na deze lyrische, heftig emotionele ballade over het beruchte misdaadpaar Clyde Barrow (Warren Beatty) en Bonnie Parker (Faye Dunaway), een autodief en diens meisje die samen banken beroven in het zwaar door de depressie geteisterde landelijke Amerika van de jaren 30.

In hun scenario, dat clever inspeelt op de anti-establishmentgeest van de taboebrekende sixties geven David Newman en Robert Benton zowel een sociale als een Freudiaanse verklaring voor de drijfveren van de twee outlaws. Bonnie is een dienstertje dat door de roekeloosheid van Clyde plots een avontuurlijk leven voor zich ziet opdoemen, bij de impotente Clyde wordt diens pistool door de regisseur als surrogaat van zijn penis geëtaleerd

Penn ensceneert de finale hinderlaag als een Liebestod in slowmotion, waarin de twee minnaars doorzeefd van de kogels, schokkend en schuddend naar elkaar toe kruipen. Dit visueel briljante bloedballet zou vaak geïmiteerd worden, maar nooit overtroffen.

De vinnige vertelstijl heeft veel te danken aan het koortsachtige ritme van de hyperdynamische montage van Dede Allen. Het is alsof er altijd enkele fotogrammen te vroeg naar een ander shot wordt gesneden, wat aan de film dat gevoel van rusteloosheid en gejaagdheid geeft dat perfect het gemoed van de protagonisten vat.

Patrick Duynslaegher

Onze partners