Heeft u ooit een film gezien die begint als een sociaal-realistisch migrantendrama, vervolgens muteert tot een erotische thriller en eindigt als een heerlijk trippy misdaadpastiche? Eén van uitstekende, Belgische makelij dan nog? Wel, wij ook niet. Nicolas Provost’ bezwerende langspeelfilmdebuut The Invader – ook op welverdiend applaus onthaald in Venetië en vanaf 2 november ‘in a theatre near you’ – is daarom de meer dan waardige winnaar van de Jo Röpcke Award 2011.

Van Brusselaar Nicolas Provost – een visueel kunstenaar met internationale renommee – mocht natuurlijk één en ander worden verwacht. Zo werden zijn eerdere experimentele kortfilms de voorbije jaren al vertoond op tal van gereputeerde filmfestivals en kunstplatformen. Hoewel The Invader zijn narratief gedreven fictiedebuut is, kun je zijn videokunstroots nog duidelijk detecteren. Weinig regisseurs zouden het bijvoorbeeld aandurven om hun debuutfilm te openen met een dromerig, sensueel en bijna surrealistisch tracking shot dat begint tussen de benen van een poedelnaakte vrouw – topmodel Hannelore Knuts! – en eindigt met een close-up van een Afrikaans immigrant die zopas op een naaktstrand blijkt aangespoeld.

We zeiden het al: The Invader is geen doordeweeks drama over illegale vluchtelingen, laat staan een voorgekauwd Vlaams formulefilmpje. Met een zelden gezien culot en vanuit een instinctieve passie voor beeldtaal en genreconventies trakteert Provost je op een discreet provocerende, met flair en inventiviteit in beeld geborstelde hybride die je als kijker voortdurend op het verkeerde been zet en tegelijk flirt met Loach, Lynch, Leigh en Antonioni. Een kus van Knack Focus en een bank vooruit!

Dave Mestdach