Dave Mestdach bespreekt 'Vincere'

Marco Bellochio (La Cina è Vicina, L'Ora del Religione, Enrico IV, Buongiorno Notte) , de veteraan van de Italiaanse politieke cinema, zet zijn psycho-analytische onderzoek van de geschiedenis verder met dit barokke melodrama over Ida Dalser, de geheime minnares en vermoedelijk ook ex-echtgenote van opperfascist Benito Mussolini.

Hoewel haar tragische levensverhaal door Mussolini en de zijnen vakkundig uit de annalen werd gehouden, was ze volgens sommige historici bovendien ook de moeder van Il Duce's eerste zoon Benito, al zouden beiden nog voor de Tweede Wereldoorlog om het leven komen.

Een politiek doorvoede, ideologisch gekleurde biopic hoef je evenwel niet te verwachten. Bellocchio lijkt vooral gefascineerd door de waanzin die Ida voedt en haar - na een vergeefse strijd tegen Mussolini's establishment - uiteindelijk in het gekkenhuis doet belanden.

Alleen in de barokke openingsact, waarin de romance tussen Ida en de jonge Mussolini wordt belicht - komt het politieke aspect prominent aan bod, met oude nieuwsbeelden uit de jaren twintig en dertig, futuristische slogans en montagetechnieken, plus: een paar retorische scènes waarin Italië's latere dictator heftig gesticulerend staat te briesen en te brullen.

Geen grootse film en niet erg geslaagd als psychodrama; wel boeiend in beeld gezet en bij vlagen even koleriek als Il Duce himself.

Dave Mestdach

De trailer: