Tambien la lluvia: Cowboys en indianen

05/04/11 om 18:34 - Bijgewerkt om 18:34

Bron: Knack Focus

Een prima postkoloniale film-in-de-film kreunt onder de didactiek van Ken Loach-scenarist Paul Laverty.

Tambien la lluvia: Cowboys en indianen

Tambien la lluvia **

Icíar Bollaín met Gael García Bernal, Luis Tosar, Karra Elejalde

Een Spaanse filmcrew strijkt neer in het hinterland van Bolivia met de ambitie er een controversieel en groots opgezet epos over protokolonisator Christoffel Columbus te draaien. Dat de lokale indianen bereid zijn om voor een habbekrats te figureren, is voor de budgetgevoelige producent (Louis Tosar) en de idealistische regisseur Sebastian (Gael García Bernal) alvast mooi meegenomen. Tenminste: tot de watervoorraden in de regio plots worden geprivatiseerd en er uit protest een spontane volksopstand losbreekt.

Wat begint als een Zuid-Amerikaanse variant op Truffauts film-in-de-filmklassieker La nuit américaine zwelt langzaam aan tot een sociaal drama over uitbuiting en imperialisme door de eeuwen heen. Lang duurt het namelijk niet voor de kostuumfilm over Columbus door het huidige oproer ook een actuele dimensie krijgt en de makers geconfronteerd worden met vragen als: Zijn wij wel een stuiver beter dan de Europese goudzoekers indertijd? En: Is onze film over 16e-eeuwse missionarissen die ijveren voor een betere behandeling van de indianen niet veeleer hypocriete propaganda dan gewetensvolle kunst?

Als oefening in metacinema is Tambien la lluvia een intrigerende inquisitie naar de excessen van de globalisatie, gevat in sfeervolle scoopbeelden van de Boliviaanse jungle en voorzien van een doorleefd acterende cast. Bovendien roepen die paar scènes van het Columbusepos dat Sebastian tussen het straattumult aan het inblikken is, echo's op van Werner Herzogs bezwerende jungletrips Aguirre en Fitzcarraldo.

Alleen al daarom is het dubbel jammer dat de intrigerende analogie tussen toen en nu, feit en fictie gaandeweg moet wijken voor een weinig subtiel antiglobalistisch discours, alsof de sowieso al evidente boodschap er ook nog eens met de voorhamer moest worden ingeramd. Niet toevallig werd de film - die is geïnspireerd op de zogeheten Cochabambaopstand uit 2000 - neergepend door Paul Laverty. Dat is de Schotse scenarist die de potentiële Ken Loach-uppercuts Bread and Roses, The Wind That Shakes the Barley en It's A Free World eerder ook al in de richting van het populistische pamflet stuurde.

Niets mis met een les in kwalijk kapitalisme, alleen jammer dat het in dit geval ei zo na een prima film verknalt.

Dave Mestdach

Onze partners