Recensie 'American Hustle': That Seventies Crime Show

12/02/14 om 10:02 - Bijgewerkt om 10:02

Bron: Knack Focus

Als politieke, op feiten gebaseerde caper is American Hustle dan misschien je reinste oplichterij, hij is tenminste funky, soulvol en pathologisch amusant.

American Hustle ****

David O. Russell met Christian Bale, Amy Adams, Bradley Cooper

Recensie 'American Hustle': That Seventies Crime Show

Tien Oscarnominaties waaronder een voor beste film en een voor beste regie? Het is wel heel veel eer voor een glad gepolijste en opgeföhnde hommage aan de criminele seventieschic, maar hey: wie houdt er nu niet van een glamoureus nostalgiefeestje waarop sexy volk als J Law, Bradley Cooper, Christian Bale en Amy Adams ten dans nodigen? En waar Hollywoods favoriete superfreak David O. Russell achter de draaitafel staat?

'Some of this actually happened', willen de openingscredits je laten geloven, en American Hustle blijkt inderdaad heel losjes gebaseerd op het Abscam-schandaal, de undercoveroperatie van de FBI die begin jaren tachtig resulteerde in de veroordeling van corrupte politici en overheidsfunctionarissen die steekpenningen van de New Yorkse maffia hadden aanvaard.

Witte ridder in deze dolle draaikolk van dubieuze dollars, koddige coiffures en ander excessiefs uit het discotijdperk is federaal agent Richie DiMaso (Bradley Cooper). Vastbesloten om de slag van zijn leven te slaan weet Richie beroepsoplichter Irving Rosenfeld (Christian Bale) en diens Britse partner in crime (Amy Adams) te dwingen om een val op te zetten rond de burgemeester van New Jersey (Jeremy Renner). En dat met als lokaas: een valse oliesjeik - 'Abscam' staat voor 'Abdul scam' - die wil investeren in de lokale casinobusiness.

Wie nu precies wie loopt te manipuleren, laat zich amper in een paragraafje murwen, en zoals zo vaak in Russells nostalgiedronken en neurotische wereld vloeien ernst en scherts aan zo'n kwiek tempo in elkaar over dat je het amper in de smiezen hebt. In handen van een mindere god was deze wise guys-satire dan ook nooit voorbij het punt van de holle Scorsese-pastiche geraakt, maar Russell houdt het ritme zo strak als de diep uitgesneden jurkjes rond het lijf van Amy Adams, zapt gezwind tussen verbale sitcom en visuele grinta en kiepert er zijn mild anarchistische sausje overheen dat zijn eerdere genrespoofs - herinner u Three Kings (1999), The Fighter (2010) en Silver Linings Playbook (2012) - ook al dat aparte smaakje gaf.

Wie een gewichtige of geloofwaardige toevoeging aan Amerika's politieke schandaalcatalogus verwacht, komt daarom even bedrogen uit als Di Maso, Rosenfeld en alle andere marionetten uit deze criminele charade. Wat Russell serveert, is een geïnspireerde riff op de libidineuze driften die de materialistische Amerikaanse droom aandrijven en vooral: op de retroclichés uit het caper- en misdaadgenre, met een voice-over à la Goodfellas, twists à la The Sting, een pseudohistorische fond à la Argo en sexy seventieskitsch à la Boogie Nights. Bovendien weet hij elk personage - en dat is nog altijd Russells grootste talent - ook nu weer een geblutst zieltje in te blazen, of het nu gaat om Rosenfelds trofee-echtgenote (Jennifer Lawrence) die uit rancune en opportunisme de scheidingspapieren weigert te ondertekenen, of om de Italiaanse maffiabaas (Robert De Niro) die zowaar een aardig woordje Arabisch blijkt te spreken.

Is American Hustle tien Oscars waard? Tuurlijk niet, maar hot stuff is het wel dankzij daddy cool David O. Russell en zijn acteursensemble uit funky town. Bliss!

Dave Mestdach

Onze partners