Gouden Palm-winnaar 'Dheepan': Survivaldrama tussen hoop en vrees

25/08/15 om 10:47 - Bijgewerkt om 10:47

Wat een vluchteling in Fort Europa lijden kan? Jacques Audiard toont het in zijn Gouden Palm-winnende drama Dheepan.

Gouden Palm-winnaar 'Dheepan': Survivaldrama tussen hoop en vrees

Dheepan. © gf

In 2009 greep Jacques Audiard nog net naast de Gouden Palm met zijn gloedvolle gevangenisdrama Un prophète. Dit jaar was het op de Croisette voor de Franse rasverteller wel prijs, met zijn zevende langspeler Dheepan, een broeierig drama over een Tamil-tijger die naar Frankrijk is gevlucht en daar in de urban jungle van de Parijse banlieues belandt.

Op basis van de eerste negentig minuten van deze outsiderkroniek, waarin Fort Europa een bouwval van bureaucratie, hebzucht, misbruik en sluimerend geweld blijkt, is die bekroning ook bien mérité. Als politiek beladen migrantendrama - over een Sri Lankaanse ex-militair die samen met een hem onbekende vrouw en kind een nepgezinnetje vormt in de hoop in zijn adoptieheimat asiel te krijgen - is het een intense en recht naar de strot mikkende trip. Niet zozeer omdat Audiard een schrijnend actueel onderwerp tackelt of politieke statements maakt - de vluchtelingproblematiek vormt in feite slechts het toneel voor een noodlottige liefdestragedie. Wel omdat hij zich, net als in voorgangers De battre mon coeur s'est arreté (2005), Un prophète en De rouille et d'os (2012), ook nu weer een scherpzinnig chroniqueur van gekweld machismo, smeulende smart en passionele driften toont.

Bovendien wéét Audiard haast instinctief hoe je (amateur)acteurs tot het uiterste drijft en een scène in beeld zet, en vooral: hoe je de Europese filmtraditie, met zijn nadruk op innerlijke karakterstudie en realistische milieuschets, moet linken aan de Amerikaanse, met zijn uiterlijke genre-elementen en narratieve conventies.

Daarom is het des te spijtiger dat hij zijn rijkelijk gedetailleerde film in de climax op een nogal plompe en ongemotiveerde manier in de voet schiet, wanneer Dheepan het als conciërge in zijn grauwe woonblok aan de stok krijgt met drugsdealers en opnieuw de onverschrokken guerrillastrijder in zichzelf voelt opwellen. Niet alleen legt Dheepan daarmee een bom onder zijn onzekere toekomst, en onder die van zijn ersatzgezinnetje waarover hij zich tot dan toe als een benevolente patriarch heeft ontfermd. Het doet dit trefzeker gefilmde, intens atmosferische en dwingend gesneden survivaldrama bruusk tot een gewelddadige wraakthriller muteren. Alsof Audiard in een vlaag van onweerstaanbare drang per se nog zijn actiespieren wilde strekken en je op een variant op Sam Peckinpahs Straw Dogs (1971) trakteren.

Eindbilan: een prima gemaakte, veelgelaagde film die als Gouden Palm te verdedigen valt. Alleen laat de slotact een wrang smaakje na.

Lees meer over:

Onze partners