'Black Mass': Retromisdaadsaga met Johnny Depp

25/11/15 om 17:43 - Bijgewerkt om 17:43

Bron: Knack Focus

Johnny Depp toont zijn ijzige - en kalende - kant als gangsterbaas James 'Whitey' Bulger in de misdaadbiopic Black Mass, maar an offer you can't refuse is dit niet.

'Black Mass': Retromisdaadsaga met Johnny Depp

© gf

Black Mass

Scott Cooper met Johnny Depp, Benedict Cumberbatch, Dakota Johnson

Toegegeven: het is een tijd geleden dat Depp nog zo gedreven en onderkoeld liep te acteren als in Scott Coopers biografische gangsterdrama Black Mass, al moet je daar eerlijkheidshalve aan toevoegen dat pretty Johnny de voorbije jaren nog amper een deftige rol wist neer te zetten, een zonder mascara, gek hoedje, bizar accent of piratenbandana, godbetert.

Op zijn 52e meet Depp zich de kalende kop en ijzig blauwe ogen van James 'Whitey' Bulger aan, een Ierse gangsterbaas die in de jaren 70 en 80 soeverein over de mean streets van South Boston regeerde en zich met zijn Winter Hill Gang inliet met drugshandel, afpersing, witwaspraktijken en moord. De impulsieve Bulger kon daarbij rekenen op het gedoogbeleid van zijn broer (Benedict Cumberbatch), die zowaar senator in de staat Massachusetts was, en van zijn jeugdvriend (Joel Edgerton), die voor de FBI werkte. Daardoor kon Bulger pas in 2011, na zestien jaar voortvluchtig te zijn geweest, bij de kraag worden gevat.

Cooper heeft de Amerikaanse misdaadcatalogus, vooral die van de seventies, grondig bestudeerd en laat geen genrecliché - afrekeningen, familiale terzijdes, corruptie, religieuze symboliek, gesatureerde kleuren en retromuziekjes - onbenut. Onvermijdelijk doemen bijgevolg vergelijkingen op met Donnie Brasco en American Gangster, en vooral met Goodfellas, ook al omdat Depp iets weg heeft van een kalende Ray Liotta en er zelfs een dialoog inzit die knipoogt naar Joe Pesci's klassieke am I funny?-scène.

Op zich is alles technisch verzorgd in beeld gezet, de kostuums en decors flitsen je overtuigend terug in de tijd en qua amusementswaarde valt het allemaal best mee. Alleen volgt Cooper, die in 2009 nog Jeff Bridges richting een Oscar gidste met de countryballade Crazy Heart, zo loyaal het genreboekje dat elke signatuur ontbreekt en je de indruk krijgt dat je bepaalde scènes eerder en beter hebt gezien.

Geen wonder dat het lot van de personages je finaal zo koud laat als Bulgers sociopatenhart en op geen enkel moment de dwanggedachte wijkt dat Martin Scorsese, Brian De Palma of James Gray met dit materiaal en zijn oer-Amerikaanse misdaadmythologie veel meer hadden aangevangen. Volgende keer toch weer een gek hoedje of een laag mascara, Johnny?

Lees meer over:

Onze partners