Een greep uit het oeuvre van de broers Taviani

21/02/12 om 16:09 - Bijgewerkt om 16:09

Bron: Knack Focus

De Italiaanse filmveteranen Paolo en Vittorio Taviani wonnen met de semidocu 'Cesare deve Morire' de Gouden Beer, de belangrijkste prijs van het Filmfestival van Berlijn. Een terugblik op hun lange carrrière.

Een greep uit het oeuvre van de broers Taviani

Cesare deve morire (2012)

In een streng bewaakte gevangenis in Rome brengen de gedetineerden het Shakespeariaanse toneelstuk over Julius Caesar. De zwart-witfilm heeft een feel van documentaire met een streep fictie erdoor. Ze dragen hun Gouden Beer op aan de gevangen die volgens de broers, ondanks wat ze gedaan hebben, nog altijd mensen blijven.

Padre Padrone (1977)

Een heimatdrama over het waargebeurde verhaal van herderszoon Gavino Ledda die zich vanonder het bewind van zijn tiranniserende vader tracht te bevrijden. Het gevoel van nostalgie bij de Siciliaanse plattelandsleven bleek een succes bij het publiek. Padre Padrone levert de gouden palm op voor de broer Taviani. Hun eerste grote prijs na 17 jaar in het vak.

Notte di San Lorenzo (1982)

In 1944 beslist een groep Italianen hun dorp te verlaten nadat ze geruchten horen dat de nazi's hun dorp willen opblazen zodat ze niet bevrijd worden door Amerikaanse troepen. De titel slaat op Italiaanse folklore. Volgens die folklore komen je dromen uit tijdens de nacht van de vallende sterren, de nacht van San Lorenzo. De film krijgt de juryprijs in Cannes en wint vijf prijzen tijdens de Italiaanse filmawards.

Kaos (1984)

Een epiloog en vier verhalen tijdens Italië aan het eind van de 19e eeuw. Een moeder die wacht op nieuws van haar twee emigrerende zonen terwijl ze de derde negeert omdat hij de reïncarnatie is van een bandiet die haar verkrachtte. Een jonge getrouwde vrouw merkt dat haar man gek wordt tijdens iedere volle maan. Een landheer huurt een vakman in om een grote pot olijven te herstellen maar die laatste raakt vast. Een groep dorpsbewoners spannen samen om toestemming te krijgen van de landheer om hun doden te begraven. En schrijver Luigi Pirandello spreekt met zijn moeder over de wens een verhaal te schrijven die hij nooit in woorden kan uitdrukken.

Fiorile (1993)

Terwijl ze naar hun grootvader rijden vertelt de vader aan zijn twee kinderen het verhaal van de vloek op hun familie. Tijdens de verovering van Italië door Napoleon wordt de Franse soldaat Jean verliefd op Elisabetta. Haar broer steelt Frans goud die Jean moest bewaken en zet zo de vloek in werking. De grootvader van de kinderen, Massimo, zou de laatste zijn die de vloek draagt. Tenzij hij het overbrengt op zijn kleinkinderen.

Lees meer over:

Onze partners