De Tussenstand: de twaalf beste films van het voorjaar

14/06/17 om 09:47 - Bijgewerkt op 15/06/17 om 09:41

De Knack Focus-redactie maakt een week lang de voorlopige balans op van 2017. Vandaag gidst onze filmman Dave Mestdach u door het beste van het voorjaar.

De Tussenstand: de twaalf beste films van het voorjaar

© /

We leven in het Gouden Tijdperk van de Televisie. Het is een these die als een virus wordt verspreid en als een dogma wordt aanvaard. Maar toch: alleen al in de afgelopen zes maanden was er esthetisch en narratief meer origineels, boeiends en ambitieus in de bioscopen te zien dan op alle tv-kanalen samen.

Alleen al het lijstje van de films die onze top tien net niet haalde, is indrukwekkend: Nocturnal Animals, Harmonium, Split, 20th Century Women, Clash, Grave, The Other Side of Hope, Cartas da Guerra, Get Out, After the Storm, Alien: Covenant, La Region Salvaje... Zij haalden het niet ten voordele van de volgende kleppers, in alfabetische volgorde.

American Honey

'Een wilde walk on the wild sidemet een hoogst ontnuchterend effect', schreven we over deze energieke roadmovie. 'De Britse topregisseur Andrea Arnold serveert een bijna drie uur durende celebratie van de jeugd, met alle hormonale verwarring, bruuske omwegen en existentieel ennui die daarbij horen.' De juryprijs op het filmfestival van Cannes vorig jaar was niet meer dan terecht.

Félicité

Van de juryprijs in Cannes naar die in Berlijn, het is een kleine stap in deze lijst. Zeker voor een film als Félicité, die van de levenslust en energie barst. Geen feministisch pamflet, geen belerende boodschapfilm, wel een naturalistisch geschoten vrouwenportret met poëtische visuele toetsen.

I Am Not Your Negro

Raoul Peck maakte de enige documentaire in deze lijst, maar wat voor een. Over James Baldwin, een bijna vergeten zwarte auteur die zich nooit voor iemands kar liet spannen. Samuel L. Jackson leest als voice-overstem Baldwins woorden voor. Het resultaat is 'een knap geconstrueerde documentaire die haar onderwerp in het hier en nu poot.'

Jackie

Dat een biopic over een Amerikaans figuur drie Oscarnominaties krijgt, is geen nieuws. Toch is Jackie meer dan een standaard Tinseltownknaller. 'Wat je krijgt', stelden we vast, 'is niet de zoveelste conventionele Hollywoodfanfare over wat Jackie voor, tijdens en na de moord op haar echtgenoot JFK doormaakte, laat staan een Oliver Stone-achtige complotthriller over the powers that be. Het is een stuk historische fictie én een reflectie daarop tegelijk, die voortdurend een dialoog met elkaar voeren en samen een complex portret schetsen van een moeder, een echtgenote, een presidentsvrouw en vooral een iconisch figuur, en van de popculturele processen die daarachter schuil gingen.'

L'Amant Double

Vorige week kon u nog lezen over hoofdrolspeler Jérémie Renier, Belgische trots in Cannes. Hij was er om deze zinderende erotische thriller te promoten, waarin hij twee broers - jawel, allebei - speelt, die met dezelfde vrouw aan de haal willen gaan.

La La Land

De openingsscène in de file! De 14 Oscarnominaties! De Oscarblunder! La La Land is in ieder geval de film waar dit jaar tot nu toe al het vaakst over werd gepraat. 'Hoewel het verhaal zich afspeelt in het hier en nu lijkt het alsof La La Land rechtstreeks uit de allang gesloten droomfabriek van MGM komt gerold. Maar het retrogevoel wordt nooit een gimmick, laat staan een pastiche, anachronisme of keurslijf', vatte onze recensent het samen.

Lady MacBeth

Verwacht geen Brits kostuumdrama over verboden liefde in korset, wisten we in april. Lady MacBeth heeft 'geen gezwollen violen die de emoties dirigeren, er zijn weinig of geen close-ups en de camerastijl is strak, sober en naturalistisch, alsof de personages op een kale bühne worden gezet en opgesloten zitten in kamers, keukens en stallen. Als er al sprake is van enige romantiek blijkt die bovendien van de donkerste, meest driftige en (zelf)destructieve soort.'

Manchester by the Sea

Casey Affleck won de Oscar voor beste acteur met zijn rol in dit drama, dat ook nog vijf andere nominaties pakte. Affleck maakte indruk in deze psychologische mokerslag als man die wordt verplicht weer toenadering te zoeken tot zijn familie nadat zijn broer overlijdt en een zoon achterlaat.

Moonlight

'Ja, de film gaat over wat het betekent zwart en gay te zijn in een Amerika dat haat, slaat en discrimineert, maar Barry Jenkins maakt er op geen enkel moment een pamflet van', schreven we over de Beste Film op de laatste Oscaruitreiking. 'Hij weet de vele clichés die haast per definitie bij LGBT-cinema over zwarte mannelijkheid lijken te horen zo goed te omzeilen dat Moonlight zich ontpopt tot een veelgelaagd portret van een complex personage, zonder te verloochenen dat twee facetten van dat personage zijn seksualiteit en zijn huidskleur zijn.' Misschien is het scenario, dat Jenkins in Brussel schreef nadat hij zijn vrienden vroeg om een 'saaie stad', wel onrechtstreeks hét hoogtepunt van het Belgische filmvoorjaar.

Sieranevada

In dit Roemeense familiedrama gaat een neuroloog die pas zijn vader verloren heeft naar een familiefeest, dat al snel verzandt in politieke twistpunten. Regisseur Cristu Puiu tovert een visueel hoogstaandje tevoorschijn op de bescheiden oppervlakte van een gemiddelde Roemeense flat.

Silence

Dertig jaar lang zeulde Martin Scorsese rond met plannen om Shusako Endo's roman Silence, over de christenvervolging in zeventiende-eeuws Japan, naar het doek te vertalen. Waarom het zo lang duurde? 'Ik moest een manier vinden om alles te visualiseren want ik begreep het simpelweg niet.' Wel, Marty heeft ze gevonden.

The Lost City of Z (James Gray)

Nadat hij de stadsjungle van New York verkende in topfilms als Little Odessa, The Yards, Two Lovers en The Immigrant duikt meesterclassicist James Gray dit keer het Amazonewoud in. Een meeslepende, veelgelaagde en avontuurlijke trip door het heart of darkness van een natie, een tijdperk en een geobsedeerde man met een missie, door Gray op pellicule gedraaid in de Zuid-Amerikaanse jungle.

Onze partners