De tien meest iconische scènes uit 'Trainspotting'

16/05/16 om 12:17 - Bijgewerkt om 12:30

Save the date: op 27 januari 2017 komt de sequel op 'Trainspotting' uit, mét Danny Boyle achter de camera en de originele cast (onder wie Ewan McGregor) ervoor. Knack Focus lijst de 10 meest iconische scènes uit het in februari jongstleden 20 jaar oud geworden origineel op.

De tien meest iconische scènes uit 'Trainspotting'

© Channel Four Films

De openingsscène, op de tonen van Iggy Pop

Om Trainspotting op geniale wijze in te leiden, maakte Boyle gebruik van allerlei fijnzinnige elementen die regisseur Guy Ritchie later bijna ongegeneerd kopieerde in films als Lock, Stock and Two Smoking Barrels en Snatch. Op de tonen van Iggy Pops Lust for Life worden de personages voorgesteld via een inkijkje in hun leven, beelden waar een sappige monoloog van Ewan McGregor door raast.

Sick Boy's vreemde levensvisie

De personages in Trainspotting houden er eerder verknipte meningen op na, en drukken zichzelf op nogal eigenzinnige manieren uit - petje af voor scenarist John Hodge en zijn briljante dialogen. Hier deelt Sick Boy, gespeeld door Jonny Lee Miller, zijn cynische levensvisie met hoofdpersonage Renton. Dat terwijl de twee op zoek zijn naar een slachtoffer om te beschieten met hun luchtdrukgeweer.

Meest vuile toilet van Schotland

Een van de meest opmerkelijke scènes is die waarin Renton op zoek gaat naar een toilet, nadat hij een zetpil heeft ingebracht bij zichzelf. Het eerste café dat hij betreedt, biedt niet de brandschone plee waarop hij gehoopt had. En dan laat Renton zijn zetpil ook nog eens in het toilet vallen, en wordt hij genoodzaakt erin te duiken, wat voor een surrealistische wending zorgt. No worries, wat er écht in die wc zat, is chocolate, zo verzekeren de makers.

De caféruzie van Begbie

Het moment de gloire van driftkikker Begbie, vertolkt door Robert Carlyle, is zonder enige twijfel de scène waarin hij een avondje stappen doet uitmonden in een grootschalige caféruzie. In tegenstelling tot het merendeel van zijn maats, kickt Begbie op een heel andere soort drug: adrenaline.

Geen Schots chauvinisme

Hier bezoeken Renton, Sick Boy, Spud en Tommy het Schotse hoogland, en steekt Renton een vurige monoloog af waarin hij de afkeer voor zijn plaats van oorsprong uit. Met deze scène steekt scenarist Hodge de draak met het Engels kolonialisme en de 'zwakke' houding van de Schotten.

Spuds sollicitatiegesprek

Ewen Bremners rol als de nutteloze Spud is hem op het lijf geschreven, zo blijkt vooral uit deze scène. Om hun werkloosheidsuitkeringen niet kwijt te raken, zijn de jeugdvrienden gedwongen te solliciteren voor betekenisloze jobs. Renton geeft Spud een duwtje in de rug door hem amfetaminen aan te bieden, wat voor een hilarisch resultaat zorgt.

De overdosis van Renton

Er is niets glorieus aan een overdosis, of toch? Op de tonen van Lou Reeds Perfect Day bestelt Renton een naald als was het een gerecht op restaurant, om vervolgens door de grond te zakken en in een taxi met zijn ouders geduwd te worden.

De gruwelen van het afkicken

Na die overdosis wordt Renton door zijn ouders gedwongen af te kicken van de heroïne. Waarop hij waanbeelden krijgt, onder meer van een baby die over het plafond kruipt. Die baby maakt mechanische bewegingen - in werkelijkheid werd er een pop op rails gezet -, wat voor een extra angstaanjagende dimensie zorgt.

De vuile lakens van Spud

Na een avondje stappen bevuilt Spud het bed van zijn vriendin. Een probleem dat hij beschaafd wil oplossen, met alle hilarische gevolgen van dien.

Renton kiest voor het leven

Op het einde besluit Renton zich af te scheuren van zijn zelfdestructieve vriendengroep en met het geld te gaan lopen. Met Underworlds tranceklassieker Born Slippy op de achtergrond, keert het tij voor het hoofdpersonage: de cynische monologen van voorheen maken plaats voor motiverende woorden - choose life!

Een open einde, dat ons doet uitkijken naar de sequel op Trainspotting waar Danny Boyle én de originele cast onder wie Ewan McGregor momenteel druk mee bezig zijn, en die op 27 januari 2017 verschijnt. Save the date!

(JG)

Onze partners